Even is voetbal belangrijker dan rugby

Voor het eerst in 28 jaar plaatste Nieuw-Zeeland zich voor het WK voetbal van komende zomer. Een zege voor de ploeg en de sport, die in de schaduw staat van het rugby.

De ontlading bij het laatste fluitsignaal was gigantisch. Door de zwaarbevochten 1-0 overwinning op Bahrein plaatste Nieuw-Zeeland zich voor het eerst in 28 jaar voor de eindronde van het wereldkampioenschap voetbal dat volgend jaar zomer in Zuid-Afrika wordt gespeeld.

Van objectieve journalistieke analyses was achteraf geen sprake, want zelfs de mediavertegenwoordigers in het stadion van Wellington toonden tranen van emotie, slaakten vreugdekreten en omhelsden de spelers en bondscoach Ricky Herbert.

Het leek een verlossing voor het voetbal in Nieuw-Zeeland, al een generatie lang in de wildernis en publicitair en financieel overschaduwd door het rugby, waarin het land op wereldniveau acteert. En dat terwijl het aantal voetballers dat van de rugbyers overstijgt. „Onze kinderen voetballen, maar kijken naar rugby”, schreef de krant Dominion Post voor het duel nog in een hoofdredactioneel commentaar.

Een dag na de kwalificatie van de ‘All Whites’, zoals het nationale voetbalteam wordt genoemd, verwoordde matchwinner Rory Fallon onbevangen zijn frustratie over de preoccupatie met rugby. „Rugby was een donkere wolk boven Nieuw-Zeeland. Ik ben naar Engeland vertrokken om daar te voetballen, omdat Nieuw-Zeeland te vol van rugby is. Ik houd van rugby, maar het is nu tijd dat voetbal in dit land ook de media-aandacht krijgt die het verdient”, aldus Fallon, die aan het eind van de eerste helft uit een hoekschop keihard raak kopte.

Nieuw-Zeeland, winnaar van de Oceaniëgroep, moest een play-off tegen Bahrein (vijfde in Azië) spelen om te bepalen welk land naar Zuid-Afrika zou mogen gaan. De All Whites hadden vorige maand in het uitduel de stand op 0-0 weten te houden.

In Wellington leek Bahrein in het begin van de tweede helft op 1-1 te komen – een stand die voor dat land kwalificatie zou betekenen omdat bij twee gelijke spelen een uitdoelpunt zwaarder telt. Door een domme overtreding van Tony Lochhead kreeg Bahrein van de arbiter een strafschop, maar de inzet van Sayed Mohammed werd door de uitblinkende doelman Mark Paston gestopt. Daarna zette het technisch vaardiger elftal van Bahrein de Nieuw-Zeelandse defensie met de imponerende Ryan Nelsen (Blackburn Rovers) en foutloos spelende Ivan Vicelich (ex-Roda JC en ex-RKC Waalwijk) onder grote druk, maar Paston hield zijn doel schoon. Ook Nieuw-Zeeland kreeg nog enkele goede kansen, die door de nerveuze spelers echter allemaal om zeep werden geholpen.

Matchwinner Rory Fallon kon in de aanloop naar de wedstrijd tegen Bahrein niet klagen over persaandacht. Een paar dagen lang leek rugby er in de media even niet toe te doen in het land. De media- aandacht en de populariteit van voetbal leidde ertoe dat het stadion van Wellington voor het eerst bij een voetbalwedstrijd was uitverkocht.

De Nieuw-Zeelandse fans, die voor hun voetbalaanbod op televisie vooral op de Engelse Premier League zijn aangewezen, hadden eindelijk een zinderende voetbalambiance in eigen land. „Om deze passie gaat het bij het voetbal. Eindelijk is het hier dan zover”, vond de Nieuw-Zeelandse televisiecommentator Fred de Jong, voormalig speler van Fortuna Sittard en zoon van Nederlandse immigranten, voor aanvang van de wedstrijd.

Het enthousiasme van de fans sloeg zaterdag over op de All Whites. Of de ploeg ook in Zuid-Afrika kan verrassen valt te bezien. Alleen Nelsen speelt met Blackburn op topniveau. De rest speelt in de Australische A League, figureert op het tweede niveau in Groot-Brittannië of speelt in Nieuw - Zeeland. Zonder de steun van de fans zal de passie op het wereldkampioenschap in Zuid-Afrika naar alle waarschijnlijkheid aan kracht inboeten.