Verhalenfabriek

Ontwerper Piet Hein Eek heeft een oude fabriek gekocht. Daar komt ‘alles onder één dak’. Tot en met ‘de lekkerste en mooiste wortel’.

Piet Hein Eek heeft een plek gevonden voor de rest van zijn leven. Hij schrijft het in zijn brochure Het nieuwe pand en hij zegt het: „Dit wordt zó groot, dit is once in a lifetime!”

Pand: klein woord, groot plan. Piet Hein Eek is sinds vorige maand eigenaar van de voormalige keramiekfabriek van Philips. Vijf fabriekshallen, met een vloeroppervlak van twee voetbalvelden (tienduizend vierkante meter).

Piet Hein Eek hoort thuis in het rijtje ‘Hella Jongerius, Marcel Wanders, Richard Hutten’ – en de opsomming van spraakmakende Dutch designers valt moeiteloos langer te maken. Met kasten van sloophout is hij doorgebroken omstreeks 1990, maar Piet Hein Eek, ontwerper en ondernemer uit Geldrop, is inmiddels meer, zeker volgend jaar, na de verhuizing naar Eindhoven.

Je zit aan een diner naast iemand die jou niet kent. Ze vraagt: waar ben jij zoal mee bezig?

„Dan begin ik aan een veel te lang verhaal, dan vertel ik over de fabriek, met de werkplaatsen op de begane grond, de showroom op de eerste etage, van waaruit je in de werkplaatsen kunt kijken, de lunchroom, het restaurant, de winkel, andere winkels, museale ruimtes, gekke collecties, exposities, debatten, studio – alles wil ik onder één dak brengen.”

‘Alles = niks’: iets concreter?

„In de kern verandert er niet zoveel. Ik ontwerp dingen en concepten, waarbij ik redeneer vanuit bestaande materialen en gebouwen in hun omgeving. Wat kan ik daarmee? Dus niet: eerst verzin ik iets en daarna vraag ik af hoe je dat kunt maken. Nee, andersom. Ik zie iets, of ik heb iets, en ik denk: wat kan ik daarvan maken?”

En wat maak je van vijf fabriekshallen?

„Eerst laten we alles wegslopen wat is toegevoegd aan de oorspronkelijke fabriek van eind jaren ’40. Dan blijft er een stoer gebouw over, met massa’s ruimte en licht. Die ruimte gaan we vullen.”

Met?

„Om te beginnen: alles wat we nu in Geldrop doen. In mijn manier van werken heeft alles met elkaar te maken: van het ontwerp tot en met de verkoop en het contact met klanten. Een ontwerp moet duidelijk zijn, mensen moeten kunnen zien hoe iets wordt gemaakt, je moet er een verhaal bij hebben en je moet erover kunnen praten met elkaar.

„Dit concept komt in alles terug straks. In het restaurant staat dan geen mousse met vijf dure woorden op de menukaart, maar gewoon de lekkerste en mooist opgediende wortel die je ooit hebt gezien en gegeten. We gaan samenwerken met mensen die op zo’n zelfde manier werken. Wijn, boten, kaas: alles mag hier verkocht worden, zolang de makers er maar een verhaal bij hebben en je als koper kunt zien dat iets met passie is gemaakt.”

Namen?

„We gaan samenwerken met Leo Coolen uit Antwerpen, die gigantische collecties curiosa heeft verzameld, echt fabriekshallen vol: kroonluchters, meubels, servies, verlichting, beelden, kunst. Deels zal dat bij ons te koop zijn en deels zullen we het gebruiken als decor om onze producten te tonen. Winkel en museum: dat gaat allemaal door elkaar lopen.”

En?

„We praten met Studio Job over een openingstentoonstelling. Volgend jaar, in de Dutch Design Week, gaan we open. We praten over samenwerking met Tom Dixon, de belangrijkste Britse ontwerper van dit moment, en met de kledingontwerper Paul Smith.”

Méér, groter! Waar ligt de grens?

„In Geldrop werken we nu met veertig mensen en daar zijn we echt uit het pand gegroeid. De economische crisis is voor ons precies op het goeie moment gekomen, want daardoor hebben we het afgelopen jaar tijd gehad dit plan te ontwikkelen. En alles is makkelijk en relatief goedkoop in te kopen nu: bouwers, bouwmaterialen, zelfs een lening van de bank was niet moeilijk te krijgen.

„Eerlijk gezegd ben ik niet zo bezig met groter en groeien. Ik probeer ideale omstandigheden te creëren waarin ik zelf kan werken en met interessante en goeie mensen kan samenwerken. Het gaat om het gevoel dat ik erbij krijg, niet om de vraag of iets groot en duur is.”

Veilig de leeftijdsgrens van 40 gepasseerd, fabriek opgericht, midlife crisis bestreden?

„Misschien. Maar het gevoel dat ik in een ideale vissenkom werk, heb ik al sinds 1999, toen we ons bedrijf in Geldrop openden: perfect, helemaal af! – dacht ik toen. De fabriek in Eindhoven wordt een ideaal aquarium: wel groter, maar de manier van werken blijft dezelfde. En nieuwe ideeën zal ik altijd hebben. Een eigen winkelketen behoort nog tot de mogelijkheden. Ik noem maar wat.”