Sport in beeld

Ja, een insect, een mier, een alien. Of nee, waarom ook niet: een mutant, de foto kan zo op despuitblijfteruit.nl.

Deze meneer beoefent skeleton. Wist u dat dit – volgens Wikipedia, in geval van onjuistheden graag daar het lemma veranderen – de oudst bekende sleesport is? Die al in 1884 in Sankt Moritz (Zwitserland) als sport werd geïntroduceerd? En gedurende lange tijd alleen in die stad werd beoefend en onderdeel was van de Olympische Spelen toen die in Sankt Moritz werden gehouden (in 1928 en in 1948)? En dat de sport pas weer op het olympische programma stond in 2002 in Salt Lake City en, opnieuw, vier jaar later, in Turijn? Volgend jaar in Vancouver zal dat weer zo zijn. Het wordt eindelijk een traditie.

De naam schijnt te verwijzen naar de slee die oorspronkelijk werd gebruikt en die deed denken aan een skelet.

Op die slee, inmiddels slechts een minimale plaat, gaat de sporter liggen om, met het hoofd aan de voorzijde, zo snel mogelijk voort te jakkeren.

We kijken naar de helm. Helpt die wel? Het houtmotief, de staaldraad wekken de illusie van stevigheid, maar wat gebeurt er in geval van een crash met de nek? Loopt die niet het risico te knakken als een luciferhoutje? Je gaat onmiddellijk oplossingen bedenken: een koker die met zacht materiaal op de schouders rust, een op de plaat gemonteerde stalen kap met een kijkgat, desnoods iets met gewapend beton.

Ja zeg, niet gaan skeletonnen is ook een oplossing! Maar overleven is iets anders dan overwinnen.