Spokende koeien

Waar: Kwadijk – Fort Spijkerboor. Uit: Stelling van Amsterdam (LAW-streekpad 9).

Afstand: 16.5 km

Uit de kerk met de withouten toren klinkt het orgel, de klanken dwarrelen het Kwadijk in. Op een pannendak zit een kraai met iets geels in zijn snavel. „Ha! Maître Corbeau! Tenait en son bec un fromage!’’, associeert man, vrij naar een fabel van De la Fontaine. Een kraai is geen raaf, maar dat geeft niet.

Het dorp is licht beneveld, erbuiten is dat anders. Links en rechts van de weg overdekt mist een veldje boerenkool, een landje met twaalf zwarte pony’s. Het weiland loopt weg in het wit dat rondom het blikveld rantsoeneert. Soms doemen rijen kale bomen op, de mist verandert ze in hand in hand dansende skeletten. Wielrenners, boerderijen, eenden worden tot silhouetjes geknipt. Lelijke torenflats blijven lelijk, dat kan de mist niet verzachten. De koeien verschijnen in de nevel als spoken – en zijn dus onsterfelijk.

Een meneer die dor blad staat te ruimen voorspelt dat de zon door zal komen, dat gunt hij „jullie wandelaars” namelijk. Hij krijgt half gelijk. Inderdaad schijnt af en toe de zon: een betraand wit oog aan de misthemel. De waterkou verdwijnt even, en er valt verder vooruit te kijken. Maar telkens slaat de mist terug. Dingen en dieren worden weer contouren. En het is bibberen geblazen, vooral langs water, en daarin voorziet deze route vaak. Het Noordhollandsch Kanaal, breed, bescheiden slingerend tussen gembergeel riet, gedijt bij de mist. Het ligt rimpelloos geheimzinnig te doen.

Via een over te klimmen hek belanden we op een graskade, waar nieuwsgierige jonge koeien op ons afdraven. Ze verdringen zich op een rij om hun gasten te bekijken. Steeds duikt er weer zo’n kop op, tussen die van de anderen. Hé, daar is de boer ook. Hij komt even kijken of de beesten zijn gasten niet bang maken. Nee, wij vinden ze leuk. En dank u wel dat u wandelaars op uw grond toelaat.

Verderop spurt een haas op ons af, tot op een meter of twee. Even zit hij roerloos. Als jullie mij niet zien, zie ik jullie niet, suggereert zijn blik. Dan roetsjt hij weg.

Informatie, routekaartje, gps-punten en foto’s via www.nrc.nl/nrcweekblad