Haagse bluf

Vandaag is het griepprikdag in de praktijk. Ik prik iedereen zelf, vind ik leuk. Een kort praatje en de prik. Een jaarlijks ritueel. Ik zie Giovanni en familie binnen komen. Een 6-jarig oer-Haags jongetje. Eentje die het ver gaat schoppen in de wereld, alleen al op presentatie. Een mix van Rambo en Frans Bauer.

Een prik is best eng dus moeten mamma en oma eerst. Dan is er geen ontsnappen meer aan. Vertwijfeld, maar stoer steekt hij zijn arm uit. De prik doet toch pijn en tranen wellen op. Hij stort zich huilend in de armen van mamma en brult: „Waarom doet-ie dat nou. Hij is toch mijn vriend?”

J.C.M. Vrij