De close-up van een injectienaald in een lelijke arm

Geprikt!

Nou, dat werd tijd. Ik wil niet opscheppen over al m’n kwalen, maar u mag van mij aannemen dat ik elke speler van AZ of PSV op het punt van risico’s met gemak versla. Wat is trouwens erger: dat een grieperige voetballer een keer naast schiet, of dat duizenden en duizenden lezers een column van mij moeten missen? Daar zou Maurice de Hond eens een eerlijke enquête over moeten houden.

Balkenende IV heeft het er natuurlijk naar gemaakt dat het begeerde vaccin door onethische artsen nu illegaal bij allerlei kennissen, geestverwanten, vrouwen en voetballers wordt toegediend, zodat het misschien weinig had gescheeld, of mijn dokter had me nee moeten verkopen. En dan? Had ik dan geld gehad om me op de zwarte markt te laten helpen? Want zo gaan die dingen. In april 1945 kwam er Zweeds brood uit de hemel boven hongerend Nederland. Wittebrood, dus ongezond, maar ik wou er toen niet over zeuren. Beneden bevond zich een redelijk betrouwbaar distributieapparaat (allemaal bange ambtenaren: de rotmoffen keken nog toe) maar niettemin is er natuurlijk her en der een brood achterover gedrukt en door een handige strietser ingeruild voor een slof Pall Mall Kingsize, die in die tijd een ton opbracht. Daar kocht je toen minstens twintig bungalows in Mozambique voor! Waar schaarste, daar fraude.

Onethische artsen, schreef ik. Kwalificatie van minister Klink, in het Jiddisch ook wel een gotspe genoemd. Die man heeft maandenlang over de Mexicaanse griep elke week iets anders gezegd. We moesten met een gevaarlijke pandemie rekening houden. Het viel ontzettend mee. Hij had uit voorzorg vast 34 miljoen vaccins besteld. Hij had 24 miljoen vaccins afbesteld. Oude mensen en kinderen liepen geen gevaar. Oude mensen en kinderen vormden de hoogste risicogroep. Er stierven al zeventien patiënten vóór de eerste antistoffen konden zijn ingespoten, maar dat was normaal. Het was een mild verlopende griep, maar dood moet je toch. We hebben genoeg vaccins. Het was een schande dat de weinige vaccins die we met grote moeite op de kop hadden weten te tikken nu door artsen in een kerngezonde vriendin worden geïnjecteerd. Die artsen zou hij voor de tuchtrechter slepen.

Dan moet je toch lef hebben. En dan kun je wel zeggen dat hij geen vakminister is (zoals burgemeester Cohen zei dat hij geen verstand had van tunnels) maar dan blijf je in de politiek intussen toch verantwoordelijk? En van de twee zogenaamde deskundigen van Klink – Coutinho en Osterhaus – hoorde ik eerstgenoemde gisteren smalend praten over mensen die zich nu op internet heftig verzetten tegen alle inenting, terwijl ze niet eens in Barneveld wonen. Onchristelijk verzet!

‘Hoe kan een mens zo dom worden’, schaterde Coutinho het bijna uit – ‘terwijl iedereen tegenwoordig toch hoogopgeleid heet’.

Maar hoeveel procent van de nationale zenuwen is niet veroorzaakt door de hoogopgeleide Coutinho, en z’n bloedgabber Osterhaus? Die heb ik ’t laatst gezien bij Andries Knevel, wat meestel betekent dat je dan als studiogast in een praatprogramma je langste tijd hebt gehad.

De verlossende prik was overigens een genot. Ik heb een huisdokter die volgens mij morgen minister kan worden – als die zegt: je bent verkouden, dan bén je verkouden, en niets anders. Zijn naald was ook pijnloos. Misschien mag ik in mijn immune staat (en aan het eind van mijn epidemie) nog even dit zeggen: ingeënt worden doet me niks, ik kijk even naar buiten en het blijkt gebeurd. Maar ik wil het niet bij anderen zien gebeuren – en toch heb ik sinds 1 oktober ongeveer 80.000 naalden close in dikwijls ook nog lelijke bovenarmen moeten zien verdwijnen. Dat schijnen ze lekker te vinden, die cameralui.

En het woord Mexicaans wil ik niet meer horen.

Lees eerdere columns van Jan Blokker op nrcnext.nl/blokker