Altijd november, altijd regen

‘Het regent en het is november’ – de poëzie is weer eens enorm toepasbaar. ,,Weer keert het najaar en belaagt/ Het hart”.

De suikerbieten liggen nog in stapels langs de wegen, de modder rukt op, het land is deels verdwenen in mist en regensluiers, de kinderen die woensdagavond vanwege Sint Maarten langs de deuren liepen zijn zoals gebruikelijk weer flink nat geworden.

Ideaal novemberweer. Weer om in het weekend eens lekker wat in de keuken te rommelen. Niets heerlijker dan op zo’n druilerige dag al vroeg wat groenten te hakken voor het stoofgerecht, deeg te kneden, de keuken naar wijn en kaneel te laten ruiken, lichtjes aan, iemand uit je muziekinstallatie laten zingen over a foggy day in London town of Huub van der Lubbe dat Novembergedicht van J.C. Bloem te laten vertolken – gezellig!

En wat gaan we dan eens voor stoverigs maken? Slow Cooking moet het zijn. Dat geeft een goed gevoel en een heerlijke geur in huis, maar het hoeft helemaal niet zoveel tijd te kosten. Want dingen in de oven cooken heel slow, maar je hoeft niet steeds door het ruitje te gluren hoe het daarbinnen gaat. Je kunt ook eindelijk eens een boek lezen, en alle weekendkranten, en nog even door de regen naar de slijter rennen voor een flesje wijn.

Bij stoven denk je al gauw aan vlees. Maar groenten in de oven is ook lekker: uien met room en Parmezaanse kaas bijvoorbeeld. Oh heerlijk, uien stoven zo lekker zoet. Ik kook ze wel voor ze de oven ingaan, een minuutje of 20 en dan doormidden snijden en met room en Parmezaanse kaas een half uurtje in de oven zetten. Slow gebraden stuk vlees erbij misschien?

Of maak ik die slowe kip met room, daar is werkelijk níets aan maar hemeltje wat is-ie lekker. Daar zou je zelfgemaakte pasta bij kunnen fabrieken, dat is net een leuk klusje met dit weer. En sperziebonen in bundeltjes met een plakje spek erom – geweldig oubollig maar onverbeterlijk lekker.

Zo doen we het.

Als je een grote kip neemt kun je de dag daarna koude kip door een wintersalade doen, met winterpostelein en radicchio en granaatappelpitten en een lekkere mosterdvinaigrette, en erbij een romige puree, misschien met wat kaas erdoor, of die uien erbij.

Oh november. Wat ben je genoeglijk!

Laten we het zo maar zien hè. Anders gaan we weer de heer Bloem citeren: ,,Altijd november, altijd regen,/ Altijd dit lege hart, altijd.”

Koop een lekker mollige kip, bijvoorkeur een welopgevoed beest van de vrije school: een Kemper landhoen, of een Label Rouge Franse Kip. De Volwaardkip (bij de Jumbo te krijgen) is ook niet gek al heeft-ie iets minder aan vrije expressie gedaan in z’n leven.

Verdeel de kip in stukken. Neem een braadpan die in de oven kan en braad de stukken kip in porties aan in boter en olie tot ze aan alle kanten bruin zijn. Bestrooi ze rondom met peper en zout. Giet het braadvet uit de pan. Schenk slagroom in de pan en verwarm die, als-ie zachtjes begint te bubbelen de stukken kip erbij en de tijm. Deksel op de pan doen en in de oven op 125 graden zachtjes gaar laten worden in ruim een uur. Knoflookliefhebbers kunnen er een of meerdere ongepelde teentjes knoflook bij doen, maar het echt kippige van dit gerecht komt het mooiste uit als je verder niets doet. Nu ja: opeten natuurlijk.