Verkeerde koffie en stugge tannines

Ze hadden de eerste bankiers moeten zijn die achter de tralies zouden verdwijnen vanwege hun aandeel in de kredietcrisis. Helderder dan de zaak tegen Ralph Cioffi en Matthew Tannin hadden de New Yorkse aanklagers het toch niet kunnen vinden. Zo leek het.

Cioffi en Tannin waren de managers van twee hedgefondsen van zakenbank Bear Stearns, die investeerden in subprime-hypotheekobligaties. In de zomer van 2007, aan het begin van de crisis, sneuvelden hun fondsen. Beleggers verloren 1,6 miljard dollar. Bear Stearns ging in het voorjaar van 2008 als eerste zakenbank ten onder in de crisis.

Uit e-mails bleek dat Cioffi en Tannin de ondergang zagen aankomen. Althans uit de fragmenten die het Amerikaanse Openbare Ministerie liet lekken. Zo schreef Tannin in een e-mail die hij vanaf zijn persoonlijke gmail-account naar het adres van de vrouw van Cioffi stuurde in april: „De subprimemarkt ziet er verdomd lelijk uit.” Als een recent analistenrapport zou kloppen, „dan denk ik dat we de fondsen moeten sluiten... de hele subprimemarkt ligt aan barrels.” Een paar dagen later zei hij in een conference call met beleggers dat hij zich zeer op zijn gemak voelde met de situatie bij zijn fondsen.

Hij loog, zei dus de aanklager. Maar die e-mail bevatte ook allerlei gedachten over de ontwikkeling in de markt en wat ze zouden kunnen doen. De slotopmerking was – ook al – dat Tannin zich geen zorgen maakte.

Cioffi en Tannin waren de enige bankiers die tot dusver zijn aangeklaagd. Hun veroordeling had de opmaat kunnen betekenen voor een reeks van processen tegen Wall Street-bankiers.

Dinsdag werden zij door een jury vrijgesproken.

Daarmee wordt het een stuk lastiger om bankiers voor de rechter te dagen, al zal het volk graag bankiers zien hangen. Het Openbaar Ministerie doet bijvoorbeeld nog onderzoek of zij Lehmanbankiers kan aanklagen voor hun rol in het grootste faillissement van een bank.

Het kan zijn dat de jury de juiste conclusie heeft getrokken. Cioffi en Tannin waren net als al die andere overbetaalde zakenbankiers veel te optimistisch en blind voor de gevaren die ze liepen. Ze zijn alleen maar zeer slechte beleggers gebleken, maar zijn geen bedriegers.

Als aanklagers dat willen bewijzen ligt de lat nu hoger.

Dat is ook een mooie les voor samenzweerders. Zweer vooral samen via e-mails en sms’jes die je stuurt aan het e-mailadres van de partner van je medeplichtige. En versluier je bedrog door het te verstoppen tussen tegenovergestelde beweringen. Als de ontvanger het maar begrijpt.

Daan van Lent