Weer de hele avond moeten kijken

Een paar dagen geleden werd ik opgebeld door de redactie van De wereld draait door, die zich meende te herinneren dat ik de beweging van Pim Fortuyn ooit met de NSB had vergeleken.

Dat kon ik om te beginnen tegenspreken. Ik vertelde de aardige mevrouw aan de lijn dat het onjuiste verhaal indertijd is verspreid door de wijsgerige Leidse jokkebrok Paul Cliteur, die zich daarna uit angst voor mijn wraak in een bezemkast moet hebben opgesloten, want ik zie hem nooit meer ergens en zeker niet meer in Buitenhof. Voorzover het om verschillende evenknieën gaat ben ik zelf nooit verder gekomen dan een vergelijking tussen Fortuyn en Mussolini: allebei links begonnen, allebei afkerig van politiek, allebei een beweging in plaats van een partij. Het enige wat Fortuyn (At your service!) nooit heeft gehaald was een balkon. Laat staan eentje in Rome.

‘Nog iets van uw dienst?’, vroeg ik.

‘Nou nee’, zei de mevrouw, ‘maar we hoopten dat u in de uitzending wilde komen omdat Herman van Veen de PVV met de NSB heeft vergeleken’.

‘Dus niet’, zei ik, en hing op.

Maar die avond wel kijken, natuurlijk. Wie zou Matthijs van Nieuwkerk als goede tweede na mij hebben kunnen vinden? Hij bleek heel diep te hebben moeten gaan: Moszkowicz, de presentator van RTL Boulevard. Uit het vraaggesprekje begreep ik wat Herman van Veen tijdens een toespraak ter herinnering aan de Val van de Muur precies had gezegd. Hij had het verkeerd gevonden dat Wilders, net als Mussert bij de NSB, de niet democratisch gekozen Leider bleef van de PVV, en was daar bezorgd over.

Achgot, die bezorgde schat. Wat moet iemand die van z’n beroep in artistieke en maatschappijgevoelige chansons doet, ook ineens níét zingen, maar spreken over de Val van de Muur en de NSB? Straks gaat hij nog een redevoering houden over Beatrix, die als niet-democratisch gekozen Leider van de beweging van Oranjes het leven zuur maakt van allerlei bijslapers van nichtjes, halfzusjes, aangetrouwde neven en stiefbroertjes die haar niet bevallen.

De presentator van RTL Boulevard wees er op dat Van Veen met zijn vergelijking de elke week door Maurice de Hond eigenhandig getelde twee miljoen leden van de PVV had gekwetst door ze NSB’ers te noemen, en ze in feite alle twee miljoen had gedemoniseerd. Twee miljoen! Dat vind ik altijd het grappige aan mensen als Moszkowicz: die denken echt dat democratie hetzelfde is als kijkcijfers.

Mosz vond het trouwens ook laakbaar dat Herman er niet bij had verteld waarom Geert geen partij wilde. Geert was bang dat er dan, net als bij de LPF, alleen maar democratisch gekozen grauw zou komen bovendrijven. En Geert was, evenals Brutus toentertijd, een achtenswaardig man.

Zou zo’n RTL-presentator wel eens horen wat hij zegt?

Intussen begreep ik dat Pauw en Witteman –nieuwsjagers bij het leven – voor het programma van die avond niemand minder dan Herman van Veen zelf op de kop hadden getikt!

Nog later naar bed dus.

Maar de aanblik van de kunstenaar – een doodsbang konijn – had ik voor geen goud willen missen. ‘Een paar duizend mailtjes’, zag ik de begenadigde zanger zijn tranen bedwingen, ‘en daar zaten hele nare onder, die me bang maakten’. En al die mailtjes, daar kon geen twijfel over bestaan, konden alleen maar zijn verzonden door het grauw dat Wilders onder geen beding in z’n buurt wil zien als hij straks met zijn door hemzelf benoemde ploeg op het bordes van Huis ten Bosch staat. Wilders wil het beschaafd houden. Hij vond de toespraak van Herman weliswaar verachtelijk, maar hij verbood het tuig dat hem aanhangt nog langer te dreigen. Zoals het een dictator betaamt.

De bleke zanger mag hem wel dankbaar zijn.

Jan Blokker