Studieloon van Dibi

Het plan van GroenLinks-Kamerlid Tofik Dibi om een studieloon en studietaks in te voeren (nrc.next, 9 november) is onuitvoerbaar. De Belastingdienst zou voor een beperkte heffing moeten gaan registeren wie er allemaal heeft gestudeerd. Hiervoor zou een zeer ingewikkelde koppeling nodig zijn van de gegevens van de IB-groep met die van de Belastingdienst. Het verleden heeft uitgewezen dat dit soort koppelingen vrijwel altijd grote problemen oplevert.

Het frappante is dat op een ingewikkeldere manier hetzelfde wordt bereikt als via een sociaal leenstelsel. Immers, ook hier betaalt men naar draagkracht terug. Alleen, in plaats van een helder transparant systeem, waarbij je kunt zien hoeveel schuld je opbouwt, kiest Dibi voor een in nevelen gehuld systeem. Het gebrek aan transparantie zal de remming om te gaan studeren nog veel groter maken dan het geval is bij de de huidige leenangst. Overigens, als we naar het buitenland kijken, dan blijkt dat deze leenangst bij de overgang naar een helder sociaal leenstelsel slechts van korte duur is. Het credo in Nederland is schijnbaar: waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan?