Omroep en krant zijn elkaar aan het vinden

Toen de televisierecensie op deze plek begin dit jaar transformeerde in een mediacolumn, nam ik me voor zo min mogelijk commentaar te leveren op wat (andere) kranten doen. Het zou niet elegant zijn als een dagbladredacteur zijn collega’s de maat neemt en bovendien wordt het voor je het weet een jij-bak.

Toch ontkom ik er niet aan iets te melden over de toenemende samenwerking tussen dagbladen en de publieke omroep. De commissie-Brinkman, die zich boog over de toekomst van de kranten, moedigde het aan en minister Ronald Plasterk, portefeuillehouder Media, heeft er geen bezwaar meer tegen.

Vanuit strategisch opzicht valt er veel voor te zeggen, als de specifieke expertises van kranten- en televisiemakers elkaar zouden aanvullen. Televisieprogramma’s kunnen er inhoudelijk door versterkt worden, dagbladen vergroten hun bereik en naamsbekendheid en maken zich een nieuw ambacht eigen. Maar liefst twee min of meer aan De Telegraaf gelieerde omroepen, WNL en PowNed, zullen volgend jaar het bestel betreden, en zo met overheidsgeld hun standpunten, merken en gezichten beter in de markt kunnen zetten.

In afwachting daarvan ontplooit vanaf deze week ook de Volkskrant zichtbare initiatieven. Het eerste is een bescheiden een-tweetje. Gisterochtend bracht de krant een primeur over actieve tegenwerking van de Nationale ombudsman Alex Brenninkmeijer door premier Jan Peter Balkenende bij een onderzoek naar het Kabinet der Koningin. Het bericht verwees naar ÉénVandaag (AVRO/TROS) voor commentaar van staatsrechtdeskundigen. Beide media hadden kennelijk elkaars documenten uitgewisseld. Het leek brisant nieuws, maar NOS Journaal noch enige andere nieuwsrubriek nam het over.

Maandag begon Pauw & Witteman (VARA/NPS) met een samen met de Volkskrant gemaakte dagelijkse rubriek, die Hollands humeur in Venlo heet. In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen in de geboortestad van Geert Wilders (PVV) wordt dagelijks een inwoner van de wijk Blerick geïnterviewd: maandag een slager die zich zorgen maakte over de nieuwe Nederlanders, dinsdag een SRV-man met minder bezwaren. Maar hij had wel een wapenstok in zijn wagen en zou op Wilders stemmen, als die mee zou doen.

Maandag bleef het krantenlogo gedurende het hele item in beeld (reken maar eens uit wat dat in STER-tijd zou kosten), dinsdag verscheen het alleen aan het eind.

Niet duidelijk werd wat de krant voor inhoudelijke bijdrage had geleverd. Interviewer was Jaïr Ferwerda, geleend van de zender Het Gesprek, maar het had bijna ieder ander kunnen zijn.