AXA maakt het beleggers lastig

Europese verzekeraars hoeven geen kapitaal binnen te halen. Tenzij ze dat toch doen. Henri de Castriès, de topman van AXA, hield in september nog staande dat de verzekeringssector niet mocht buigen voor de ijver van al te behoedzame toezichthouders, die dreigden de kapitaaleisen te verhogen. AXA en zijn branchegenoten hadden helemaal geen extra kapitaal nodig, bezwoer hij. Een paar weken later maakt AXA bekend met een claimemissie van 2 miljard euro te zullen komen.

Het mag beleggers worden vergeven als de nuance ze is ontgaan: voor AXA zijn er ‘defensieve’ kapitaalinzamelingsacties – de slechte, op instigatie van de toezichthouders, en ‘offensieve’ – de goede, omdat zij de groei stimuleren.

Maar een ‘offensief’ miljard ziet er wel hetzelfde uit als een ‘defensief’ – en is net zo veel waard. AXA maakte de claimemissie op dezelfde dag bekend dat de firma aankondigde de volledige controle over de beste bezittingen in zijn Aziatische dochter AXA Asia-Pacific (AAP) naar zich toe te zullen trekken. De drieledige deal zou Axa ongeveer 1,1 miljard euro kosten.

De transactie is strategisch verstandig voor AXA. Maar beleggers en toezichthouders zouden bezorgd kunnen zijn over een toename van het vreemd vermogen, nog geen maand voordat de Europese verzekeraars zich moeten onderwerpen aan stresstests. Vandaar de ‘offensieve’ claimemissie.

AXA wil daarmee 2 miljard euro binnenhalen, veel meer dan het concern momenteel biedt voor de bezittingen van AAP. Maar dat bewust lage bod is al verworpen door de onafhankelijke commissarissen. De volgende stap in de biedingsstrijd is een verbeterd bod om de deal zeker te stellen – dat zou niet al te veel tijd hoeven kosten. Als alles eenmaal achter de rug is, zou AX zelfs een paar honderd miljoen over kunnen houden om de Europese Ontwikkelingsbank te verlossen van het minderheidsbelang dat die heeft in de Oost-Europese dochters van Axa.

De Amerikaanse markt voor levensverzekeringen is nog steeds wankel, het vermogensbeheer herstelt zich slechts mondjesmaat, en net als in andere bedrijfstakken vertegenwoordigen de opkomende markten de beste hoop voor het verwezenlijken van nieuwe groei. Soms is de aanval inderdaad de beste verdediging.