kort

En de provincies, ook opdoeken?

In het hoofdredactioneel commentaar van 6 november over de plannen van de waterschappen staat dat de afname van het aantal waterschappen logisch gezien leidt tot hun opheffing. Maar met dat argument kunnen we binnenkort ook afscheid nemen van de gemeenten: in 1940 waren dat er 1054, in 1980 nog 811 en nu nog maar 441. En van de roemruchte Zeventien Provinciën zijn er ook nog maar twaalf over. Dat heeft enige eeuwen gekost, maar die kunnen we op termijn dus ook opdoeken.

De vele honderden waterschappen en -schapjes in 1980 hadden meestal geen volwaardige taak en overlapten elkaar deels, terwijl toch flinke delen van Nederland buiten waterschapsverband vielen. De 26 waterschappen nu zijn grote organisaties die samen heel Nederland bedienen en de afgelopen jaren veel taken van Rijkswaterstaat, provincies en gemeenten hebben overgenomen.

Hun bestaansrecht ontlenen ze niet aan hun aantal, maar aan de doelmatigheid waarmee ze hun waterstaatkundige taken uitvoeren. Dáár moet de discussie over gaan.

En om ook een duit in het zakje te doen: ik heb nog geen dijkgraaf in een Maserati naar kantoor zien komen!

Maurice Damoiseaux

Oud-waterschapper, Belfeld

Non-veg werkt!

Het betoog van Henriëtte Prast (nrc.next, 3 november) om vleesconsumptie te ontmoedigen door vegetarisch eten als norm te hanteren, herinnert mij aan mijn eerste bezoek aan India.

In een trein waar een gratis ontbijt werd geserveerd, ontving ik het standaard-ontbijt. Mijn buurman had van tevoren een ‘special meal’ aangevraagd en daarom zat er op zijn bakje een sticker met in vuurrode letters: ‘non-veg’. Het was mijn eerste kennismaking met het begrip non-veg en ik vond het heerlijk, om als vegetariër nu eens de norm te zijn en niet de uitzondering.

Vanuit deze ervaring ondersteun ik het betoog van mevrouw Prast van harte. Het werkt!

Evelyn van de Veen

Amsterdam

Gemaksvoedsel

In navolging van de door Henriëtte Prast voorgestelde overheidscampagne ‘Carnivoor? Geef het door’ zouden wellicht ook de supermarkten iets kunnen doen: tussen de kant-en-klaar-maaltijden van de supermarktketens zijn nauwelijks gerechten zonder vlees te vinden. Blijkbaar wordt je als vegetariër geacht altijd zelf te willen koken. Geen vlees eten kan daadwerkelijk gemakkelijker worden gemaakt door veel meer ‘gemaksvoedsel’ zonder vlees aan te bieden. Dan hoeft geen vlees eten helemaal niet moeilijk te zijn.

Jeroen Manders

Delft