Kan ik daar een actie over beginnen?

Hoe begin je een actie?

Op kleine schaal heb ik het wel eens waargenomen. In de buurt breken veel ruiten omdat er veel gestraatvoetbald wordt. Niet eens door kutmarokkaantjes maar door kuthollandertjes. Op een dag ligt er een brief in de bus of een mail in je box van een mevrouw die de gemeente wil aanschrijven, en van iedereen handtekeningen vraagt. ‘Ik zie hier nooit blauw op straat’, schrijft ze. ‘Waarom de grachtengordel wel, en wij niet? Je zou de burgemeester eens moeten horen als zijn ruiten de hele dag werden ingegooid!’

Dat is dus een manier om een actie te beginnen.

Een paar dagen later puilt mijn mailbox uit van de reacties op de oproep van die mevrouw. Ze zijn zeer divers van aard. ‘Heel goed!’, betuigt de een zijn adhesie: ‘die kinderen lachen je tegenwoordig in je gezicht uit als je tussen je scherven staat’. Een ander houdt het kort: ‘Laat die kinderen toch lekker voetballen’. Iemand van GroenLinks wil graag haar handtekening zetten, maar: ‘Pleit dan liever voor een afgeschut grasveldje waar ze hun gang kunnen gaan’. Waarop weer een ander reageert op de reactie, en smalend schrijft: ‘Denkt mevrouw B. dat Johan Cruyff een wereldvoetballer was geworden als hij in Betondorp op een afgeschut grasveldje was begonnen?’

Wat ik wel vaker heb gezegd: als je een mening verkondigt op je site, krijgt je een tsunami aan mails over je heen; verkondig ‘m daarom niet.

Maar zo begin je dus een actie, en de initiatiefneemster heeft nog wekenlang moeten rondmailen voor ze een meerderheid aan neuzen dezelfde kant op had gekregen, en zich met een concensus-verzoek tot de gemeente kon wenden. Misschien is dat de reden dat ik er nooit aan ben begonnen.

Het hangt er natuurlijk ook vanaf of je de tijdgeest een beetje aanvoelt, en een actie-onderwerp aansnijdt – ik noem maar wat: weg uit Afghanistan, of: Willem Alexander niet naar Mozambique, of: de gloeilamp moet terug! – dat verzekerd is van grote, eenstemmige respons, dus waarmee je via een goede campagne het Museumplein of het Malieveld vol krijgt. Dan heb je iets waar je je naam aan kunt verbinden. Maar meestal zijn zulke actiethema’s al lang door iemand anders geclaimd.

Zou dat ook het geval zijn met het onderwerp waarvoor ik soms getergd de barricades op wil?

Ik had het laatst weer op een namiddag, een week of zo geleden: het loopt tegen zessen, ik knip Nederland I aan voor het Journaal, en ik zie breeduit de wereldjournalist Mart Smeets naast de tot het niveau van Geert Wilders opgeblondeerde Ria Visser zitten. Ik draai de volumeknop laag, en denk: die zijn zo weg. Maar als ik nog een bladzijde in het boek heb gelezen waar ik mee bezig was, kijk ik terug naar het scherm en ze zitten er verdomme nog. Langzaam dringt tot me door dat ik gisteren iemand heb horen zeggen dat het weer een ‘lang schaatsweekend’ wordt, en het is inderdaad vrijdag.

Midden in een belangrijk politiek debat stopt de netcoördinator schaamteloos de verbinding, omdat niemand Lingo en That’s the question mag missen. Maar voor Mart Smeets en Ria Visser, en wat rondjes in een wedstrijd die nergens over gaat, haalt de door de ongeletterde Studio Sport-maffia geïntimideerde netchef zelfs het Journaal van Nederland I!

Daar zit ik dus mee. Ik wil nooit meer drie dagen achtermekaar bij het zappen schaatsers zien passeren. Ik wil dat alle sport van 1, 2 en 3 verdwijnt en naar de commerciële omroepen gaat. Dan volg ik voetbal en tennis wel als de publieke omroep Wakker Nederland, MAX of Powned aan de beurt laat komen.

Zou ik daar een actie over kunnen beginnen?

Lees alle eerdere columns op nrcnext.nl/blokker