Charmeoffensiefjes aan de Maas

Vanuit de Zeister bossen klonk al meermalen onheilspellende taal. Zonder een fonkelnieuw stadion in Rotterdam-Zuid is Nederland kansloos bij de toewijzing van het WK voetbal 2018. Of de geachte dames en heren in de Rotterdamse gemeenteraad dat toch maar vooral in de oren wilden knopen.

Deze week schuift de stadiondirectie van Feyenoord aan in het stadhuis aan de Coolsingel. Om sportwethouder Peter Lamers eindelijk inzage te verschaffen in de businesscase die – geen Rotterdammer twijfelt daar aan – een gapend gat zal blijken te vertonen. Of Lamers zo vriendelijk wil zijn dat tekort, geschat op een slordige 200 miljoen euro, weg te werken. En of hij dat voorstel effe snel door de raad wil jassen. Zou WK-lobbyist Harry Been óók heel fijn vinden. Net als de rest van Nederland.

Lamers mag dan een politiek groentje zijn, de CDA’er is niet op zijn achterhoofd gevallen. Leuk en aardig, dat Feyenoord sinds vorige maand de achterstandswijken ‘op’ Zuid intrekt en zo – eindelijk – zijn maatschappelijke betrokkenheid etaleert. Maar voor een cheque met acht nullen is meer nodig dan een charmeoffensiefje, waartoe – niet toevallig – ook die andere voetbalclub uit Rotterdam zich onlangs heeft bekeerd. Want ja, ook Sparta wenst een nieuw onderkomen. En ook in Spangen groeien de bomen niet tot in de hemel. Nooit gedaan ook.

Maar de Kasteelheren beschikken niet over de WK-troefkaart die Feyenoord denkt te kunnen uitspelen. Of zal Lamers de armlastige volksclub durven te vertellen wat iedereen stiekem al weet? Dat de Belgisch-Nederlandse kansen minimaal zijn, wel of geen nieuw stadion aan de boorden van de Nieuwe Maas. Het machtige Rusland is aan de beurt. Judofanaat Vladimir Poetin hoeft de FIFA-bobo’s niet eens in de houdgreep te nemen om die geopolitieke logica af te dwingen.

Over logica gesproken: Feyenoord en Sparta in één nieuw stadion. Maar wie in Rotterdam durft dat Milanese model te omarmen? Misschien Peter Lamers wel.

Mark Hoogstad