ING heeft juist precies gedaan wat Bomhoff wil

Eduard Bomhoff levert in Opinie & Debat van 31 oktober en op de website van NRC Handelsblad een analyse van de ontwikkelingen bij ING in de financiële crisis. Zijn betoog komt erop neer dat de oorzaak zou liggen in `roekeloos` gedrag: het financieren van groei met de uitgifte van `commercial paper`, een bepaalde vorm van kortlopend schuldpapier. Bomhoff zet dit af tegen het `fatsoenlijk` bankieren van andere partijen, die groei zochten door meer spaargeld aan te trekken van `echte klanten`.

Inderdaad heeft ING Asset Backed Commercial Paper (ABCP) uitgegeven, zoals vrijwel alle grote Amerikaanse, Europese en Nederlandse banken - ook de banken die Bomhoff noemt. Maar dit gebruik van commercial paper moet wel in perspectief worden gezien. Bij ING kwam de groei in de afgelopen jaren voor een flink deel uit ING Direct. Dat bedrijf groeide door het aantrekken van echte klanten met echt spaargeld, precies zoals het volgens Bomhoff moet. ING Direct is goed voor een kwart van het balanstotaal van ING Groep. Ter vergelijking: het commercial paper waar Bomhoff van spreekt maakte zo`n 2 procent uit van de financiering van ING. En anders dan Bomhoff stelt, werd het niet gebruikt om langlopende hypotheken mee te financieren.

Via een verwijzing naar wetenschappelijk onderzoek schakelt Bomhoff door naar de ontwikkelingen in het najaar van 2008. Maar ING heeft het genoemde ABCP-programma in de loop van 2007 afgebouwd. Van het gelegde verband tussen commercial paper en het najaar van 2008 kan bij ING dan ook geen sprake zijn.

Tot slot roemt Bomhoff drie banken die geen overheidssteun ontvingen - volgens Bomhoff omdat zij niet `roekeloos` bankierden met commercial paper. Maar juist de onderzoekers die Bomhoff aanhaalt, scharen twee van de genoemde banken juist boven ING in het gebruik van commercial paper. Daarmee blijft er weinig bewijs over voor zijn stelling dat ING `roekeloos` bankierde.

ING is momenteel een dankbaar onderwerp voor dit soort bespiegelingen. Maar daar kan alleen iets leerzaams uit voortkomen als feiten en perspectief niet uit het oog worden verloren.