ik@nrc.nl

Ik kijk naar het zenuwachtige meisje tegenover mij. De gerechten arriveren. De onrust van het meisje verandert zichtbaar in paniek wanneer zij haar gegrilde vleesschotel ziet. Grote betraande ogen kijken eerst naar het bord en dan naar mij.

Dikke saus glijdt langzaam richting vlees. Ik bedenk me geen seconde, pak brood en servet en bouw vakkundig een dam tussen vlees en saus.

Een zucht van opluchting.

De eerste avond uit eten, na een jaar anorexiatherapie, is gered.

Stuur je bijdrage van maximaal 120 woorden naar ik@nrc.nl