Al die verdomde opinies nu ook nog op een linkse site

Joop.nl al geprobeerd? Joop staat voor ‘Jouw online opiniepagina’, en is gestart door de VARA met als kernwoorden (las ik in een communiqué van de omroep): ‘progressief, positief en betrokken.’ Jammer dat ze voor betrokken niet zo gauw een woord met een p wisten.

Het idee is van Francisco van Jole, bij wie ik me altijd iemand heb voorgesteld die een kruising moet zijn tussen een whizzkid en een goeie sukkel. Ver voor iemand wist wat internet was, schreef hij al een geestdriftig stuk in de Volkskrant over het contact dat hij via het nieuwe medium had gelegd met een hem volstrekt onbekend meisje in de Verenigde Staten. Zo ver weg! En toch zo snel! En zo intiem! Anoniem bovendien! Dus niet gehinderd door vervelende inhibities!

Dat was in de zomer van 1994. Later hebben we allemaal wel eens verhalen gehoord van vieze ouwe mannen die zich op het net voordeden als geile jonge nichten, of als loverboys die twaalfjarige Lolita’s verleidden – maar Francisco was vijftien jaar geleden op dat punt nog maagdelijk, denk ik, en misschien is zijn meisje ook wel echt een meisje geweest.

Schattig vond ik de wijze waarop hij toen in de zedigst denkbare bewoordingen toegaf dat het contact met de ferne Geliebte tot zelfbevlekking had geleid, wat overigens natuurlijk ook als een aanmoediging kan hebben gegolden voor iedereen die zich aan internet te goed wilde doen. Hij was er trouwens van overtuigd dat de snelweg de Mensheid binnenkort zou veranderen in een geheel Nieuwe Mensheid, en dat de Maatschappij zich vanzelf ook zou ontwikkelen tot een geheel Andere Maatschappij. Dat was nog vóór de dot-com bubble van Maurice de Hond.

In de jaren daarna zag je Francisco veel op televisie geraadpleegd worden over allerlei problemen op zijn terrein: deskundige. Tot hij ineens wekelijks optrad als het intellectuele hoogtepunt van het (ook wel heel dommige) programma De leugen regeert waarin Felix Meurders bijvoorbeeld onthulde dat Steenwijk in de Veluwebode de hoofdstad van Drenthe was genoemd, terwijl iedere journalist toch behoorde te weten dat het Meppel is.

Francisco sprak elke zaterdag een soort essay uit, en aan het eind gaf hij altijd een veelbetekenend hoofdknikje, zoals Aad van den Heuvel vroeger aan het eind van Brandpunt met een ondertoon van ‘zo, die zit’ triomfantelijk zei: ‘Dit was Brandpunt, goedenavond’.

Jammer genoeg heeft de VARA het programma van Felix geschrapt, ‘bij gebrek aan onderwerpen’. Alle journalisten weten intussen dat het Coevorden is.

Maar gelukkig zijn Francisco en de VARA niet van elkaar vervreemd, en zo werd de internetjournalist eindredacteur van de site Joop.nl. Op precies dezelfde dag dat Hilversum een ruk naar rechts maakte, en Plasterk – de prostituant, de publieke man, de populist en de pooier van de PvdA (om ook ’s een paar p’s te noemen) – zich in de armen van Rutger Castricum liet verwennen; dat kan geen toeval zijn, daar zat natuurlijk een linkse strategie achter.

Is het wat?, vroeg iemand die nog geen kans tot lezen had gehad.

Het is verschrikkelijk. Terwijl half Nederland langzamerhand krankzinnig wordt van alle opinies op alle opiniepagina’s, en alle online-reacties op alle opinies van alle opiniepagina’s, moet ik lappen tekst doorploegen van grote geesten als Dolf Jansen, Frans de Waal, Mei Li Vos en Francisco zelf natuurlijk, die schrijft (mij tutoyerend, ook al zo irritant): ‘Joop is een site die wijst op nieuws waar je wat van vindt, en je in staat stelt daar op te reageren’. Zulke zinnetjes hoef je maar één keer rond te sturen, en je wordt bedolven. Ik printte 235 A-viertjes reactie.

Hoe kan een bèta tevens linksig zijn?

Maar dat bedoelde ik: een kruising tussen een whizzkid en een goeie sukkel.

jan blokker