Iedereen luistert naar mr. Frank Visser

Mr. Frank Visser, kantonrechter te Zaandam, en vicepresident van de rechtbank te Haarlem, komt twee keer per week op televisie tot ons: als de rijdende rechter neemt hij wekelijks een geschil in behandeling en in Recht in de regio houdt hij juridisch spreekuur in een plaatselijke kroeg of buurtcentrum. Van dat laatste programma moet ik altijd even bijkomen. Gaat het in De rijdende rechter steevast om een slepende zaak die de emoties flink heeft verhit (had het echtpaar met de gehuurde camper kunnen weten dat het bij het Gardameer flink kan hagelen?), in Recht in de regio krijgen we het overweldigende beeld van een lijdend volk voorgeschoteld. Vrouwen die maandenlang niet kunnen slapen omdat de buurman zijn boot een meter heeft opgeschoven, echtparen die vinden dat ze recht hebben op een erfenis gewoon omdat ze dat vinden, contracten die niet geldig blijken, klachten over muizenkwesties, geschillen over minieme bedragen. De meeste adviesvragers betreden stijf van woede en frustratie het buurtcentrum, met trillende snorharen en vertrokken mondhoeken. Geen vrolijk gezicht.

Dan komt mr. Frank Visser: een lichtbesnorde, chronisch opgewekte kleine man. In niets lijkt hij op een formele, afstandelijke rechter. Dat blijkt zijn geheime wapen, want in Recht in de regio geeft hij de klagers links en rechts uit de zak. Gaan ze echt procederen over die dertig euro? Denken ze werkelijk dat ze de gemeente aansprakelijk kunnen stellen voor hun wissewasje? Vinden ze zichzelf niet een beetje kleinzielig? In het tijdperk van de ontketende burger zou je kunnen denken dat de klagers dat niet pikken, dat ze de rijdende rechter een klap voor zijn kanis geven, of minstens scheldend het pand verlaten. Het tegendeel is het geval. Halverwege zijn betoog beginnen ze al dociel te knikken. Je ziet de verongelijktheid wegstromen. Mr. Frank Visser laat vaak merken eigenlijk geen zin te hebben om voor hun het wetboek op te slaan. En toch: na afloop verklaren ze zich vrijwel altijd tevreden, ook al hebben ze keihard nul op het rekest gekregen.

Mr. Frank Visser bezit autoriteit zonder afstand. Het beeld van de Nederlandse burger die zich niets meer laat zeggen, klopt niet: de oordelen en uitspraken van de rechter worden aanvaard met ontzagwekkende deemoed. „De rechter heeft gesproken”, zegt de vrouw die te horen heeft gekregen dat ze haar geld niet terugkrijgt. „Toch leuk dat we mr. Frank Visser hebben gezien”, zegt het echtpaar dat eindelijk beseft dat hun zaak geen schijn van kans maakt. Gehoord en gezien worden, daar gaat het om.

Mr. Frank Visser is de sterke man die ons land nodig heeft.