Tip van Balkenende’s moeder

Kishore Mahbubani Gisteren een bezoek gebracht aan de Foreign Correspondents Club in Bangkok, waar ze een interessante spreker hadden. Kishore Mahbubani, professor aan de Lee Kuan Yew School for Public Policy in Singapore en auteur van de boeken Can Asians think? en The New Asian Hemisphere: the Irresistable shift of Global Power to the East.

Kishore Mahbubani
Kishore Mahbubani

Gisteren een bezoek gebracht aan de Foreign Correspondents Club in Bangkok, waar ze een interessante spreker hadden. Kishore Mahbubani, professor aan de Lee Kuan Yew School for Public Policy in Singapore en auteur van de boeken Can Asians think? en The New Asian Hemisphere: the Irresistable shift of Global Power to the East. Mijn collega Juurd Eijsvoogel interviewde hem in 2008.

In dat laatste boek schrijft hij over de onhoudbaarheid van de huidige internationale wereldorde, waarin westerse landen de dienst blijven uitmaken bij instanties als IMF, VN en Wereldbank. Hij stelt ongemakkelijke vragen (waarom is het eigenlijk zo dat de VS wel kernwapens mogen hebben, en Iran niet?). En hij beargumenteert waarom samenwerkingsverband ASEAN wél een groot succes is, anders dan westerse commentatoren altijd schrijven.

Gisteren vertelde hij over de receptie van zijn boek in het Westen, en daarbij noemde hij in het speciaal Nederland. In de VS en Europa was de reactie tegenovergesteld, vertelde hij. Terwijl Amerikaanse regeringen (óók die van Bush) wel handelen in de geest van zijn boek, door Azië serieus te nemen, kreeg zijn boek onder intellectuelen een koele ontvangst. Zo werd het niet besproken in de New York Times, The New York Review of Books, The Washington Post, etc.

In Europa was het juist andersom. Terwijl de meeste Europese leiders nog moeten ‘wakker worden’, was de interesse in zijn boek enorm, zei hij. Voorál in Nederland. Hij vertelde dat het daar een ware bestseller was, met 20.000 verkochte exemplaren.

En op het World Economic Forum in Davos werd hij opeens op zijn schouder geklopt door een onbekende man, vertelde Mahbubani gisteren. ,,Ik ben de premier van Nederland”, zei deze. Balkenende vertelde hem dat zijn moeder hem had aangeraden het boek te lezen. Mahbubani vond het prachtig. De moeder van de Nederlandse premier! Hij noemde hem gisteren nog ‘de toekomstige president van Europa’.

Voor de rest had Mahbubani geen goed woord voor Europa over. Binnen de Europese Unie mag het goed werken, maar aan haar grenzen maakt de EU fouten van ‘enorme proporties’, zei hij. Door de Europese welvaart niet te delen met Noord-Afrika, het Midden-Oosten, de Balkan en Rusland, creëert het continent grote problemen voor zichzelf binnen tien en twintig jaar, voorspelt hij.

En zijn publiek, grotendeels westerse media, kreeg er ook van langs. We vertegenwoordigen de visie van slechts 12 procent van de wereldbevolking, zei hij. Hij gaf als voorbeeld de Olympische Spelen in Peking. Zelfs in India vroeg men zich volgens hem af: waarom zijn alle westerse media zo negatief? Waarom moest het alleen over mensenrechten  gaan, en minder over de sportprestaties?

En omgekeerd, een ander voorbeeld: alle Chinezen waren er in 1999 volgens hem van overtuigd dat NAVO-troepen met opzet de Chinese ambassade in Belgrado hadden gebombardeerd. Iets wat overigens later ook werd geschreven door enkele westerse media. Maar oorspronkelijk werd geschreven dat het ging om een vergissing.