'Loopbaanbegeleiding werd ineens luxe'

Loopbaanadviseur Jenk Stronks (48), eigenaar van Bureau Inspiratie, raakte als gevolg van de crisis opdrachtgevers kwijt en gooide het roer om.

„Eind 2008, toen de crisis al was begonnen, had ik nog nergens last van. Ik dacht nog: waar heeft iedereen het over? Pas in het voorjaar van 2009 werden de gevolgen van de recessie zichtbaar in mijn werk.

„Voor mijn bedrijf, Bureau Inspiratie, deed ik vooral veel loopbaanbegeleiding en teamcoaching. Mijn klanten waren organisaties in de non-profitsector, maar ook financiële instellingen. Maar loopbaanbegeleiding werd door de crisis ineens als een luxe product gezien. Steeds meer opdrachtgevers vielen weg. Zelfs klanten met wie ik al jaren zaken deed, haakten af. Stuk voor stuk omdat ze minder geld te besteden hadden. Bij de natuur- en milieuorganisaties waar ik veel voor werkte, kwam bijvoorbeeld minder subsidie binnen. En de financiële instellingen snoeiden rigoureus in hun opleidingsbudgetten.

„Vóór de crisis kwam ik meestal heel gemakkelijk aan leuke klussen. Opdrachtgevers kwamen rechtstreeks naar mij toe, in plaats van andersom. Omdat ze op basis van eerdere opdrachten graag met míj wilden werken, en niet met een ander bureau. Maar zelfs de meest trouwe klanten moesten op de centen letten en gingen meer offertes aanvragen om zo goedkoop mogelijk uit te zijn. De uurtarieven in de branche kwamen daarmee onder druk te staan.

„Het was schrikken voor mij. Dat het ineens zo slecht zou kunnen gaan, had ik niet ingecalculeerd. Ik ben sinds de start van mijn bedrijf in 2002 altijd uitgegaan van het motto: als je doet waar je goed in bent, komen de opdrachten vanzelf. Jarenlang was dat ook zo. Tot nu.

„Om het hoofd boven water te houden, heb ik meteen de knop omgezet. Ik ging me meer op de acquisitie stortten, iets wat ik daarvoor nooit heel actief deed. Tegelijkertijd ging ik nadenken: hoe nu verder? Voor mijn bedrijf heb ik een training ontwikkeld: ‘Dilemmacoach’. Daarin leer je om in twee dagen helder te krijgen wat je wilt. Om te kiezen vanuit je hart. Die methode heb ik vervolgens maar op mezelf toegepast. Daaruit kwam heel duidelijk één aspect naar voren: ik wilde niet kiezen voor de meest pragmatische oplossing. Niet uit angst voor de toekomst overal ‘ja’ tegen zeggen om snel veel geld te verdienen. Ik ben echt niet vies van geld, maar ik wil trouw blijven aan mijn eigen kwaliteiten en de dingen doen zoals ik ze graag wil doen. Een grote klus die me financieel uit de brand had kunnen helpen, heb ik om die reden afgeslagen.

„Het was een spannende tijd. Ik had weliswaar een financiële buffer, maar je kunt niet jarenlang interen op je reserves: de hypotheek gaat gewoon door. Bovendien is mijn vrouw ook zelfstandig ondernemer. Die onzekerheid gaf veel onrust. Om me heen, in mijn netwerk van andere zelfstandigen in het loopbaanadvies, zag ik hetzelfde. Iedereen liep keihard tegen de gevolgen van de crisis aan. We hebben zelfs een bijeenkomst georganiseerd om samen te onderzoeken waar nog kansen lagen in de veranderende markt. De branche moest zichzelf opnieuw uitvinden. En ik dus ook.

„Ik besloot uiteindelijk om het roer om te gooien, en me in plaats van op loopbaanadvies te richten op outplacement. Door de crisis en de stijging van het aantal werklozen is daar nu veel meer behoefte aan. Gelukkig heb ik ervaring in die sector: voor ik mijn eigen bedrijf startte, heb ik gewerkt in de reïntegratiebranche. Dat doe ik nu weer, via het UWV Werkbedrijf. Ik begeleid mensen zonder werk naar een nieuwe baan. Dat is erg leuk om te doen en bovendien is er voorlopig werk genoeg op dat terrein. Ook doe ik nu bijvoorbeeld een opdracht voor een sociale werkplaats waar een aantal leidinggevenden op korte termijn elders aan de slag moet.

„Inmiddels loopt het weer lekker met m’n bedrijf. Ik heb het druk, mijn weken zitten vol. Ik heb het gevoel dat we het ergste achter de rug hebben en kan weer iets opgeluchter ademhalen. Als teken van vertrouwen in de toekomst laten we nu zelfs ons huis schilderen.”