Hertsenberg heeft meer talent dan Balkenende

Onlangs zei Fons van Westerloo, voorzitter van de nieuwe omroep Wakker Nederland, dat hij een programma in gedachten had waarin de rollen werden omgedraaid: het moest gaan over bedrijven van hardwerkende Nederlanders die werden getild door iets te wakkere burgers. Goed idee, op tv zie je altijd maar boze, teleurgestelde, klagende, zeurende, sputterende consumenten die hun recht komen halen. Tijd voor de andere kant.

Een succes zal het niet worden. De consument in de rol van dader, dat is een cultuurshock. De rolverdeling ligt vast: de burger-consument bevindt zich in een vijandige wereld, waarin de valse verleiding voortdurend op de loer ligt. Bedrijven die ondeugdelijke producten aan de man brengen, beloften die niet waar worden gemaakt, bijsluiters die liegen, telefoontjes die onbeantwoord blijven.

Veel daarvan is zeur-tv.

Tot het standaardrepertoire behoort de merkentest van producten – de grote hagelslagtest! – waar altijd het meest onbekende en onvoorstelbaar goedkope merk als beste uitkomt.

Het nieuwe programma Weet wat je koopt probeert die clichés te vermijden – in de vorm. In speels bedoelde filmpjes worden vrolijk open deuren ingetrapt: pillen die beloven dat je al slapend kunt afvallen wekken een valse belofte (ach nee), de computerspelletjes waardoor je je in een heuse rockband kunt wanen, maken nog geen gitaarvirtuoos van je (wat vertel je me nou), en niet alles wat zich als ‘wetenschappelijk’ aandient in de reclame is dat ook (niet te geloven). Dat laatste werd gedemonstreerd door presentator Menno Bentveld die in een witte jas voorbijgangers overhaalde om snot en slijm af te staan. De conclusie was dat mensen gevoelig zijn voor de schijn van autoriteit, maar aangezien Menno niet hetzelfde experiment had uitgevoerd zonder witte jas, sloeg het nergens op. Dit programma bestaat binnenkort niet meer.

Te midden van die futiliteiten is Radar, het consumentenprogramma van de TROS, een baken. De onderwerpen zijn zinnig, wat ingewikkeld is wordt helder uitgelegd, de vorm is strak, er vindt altijd wederhoor plaats. Gasten worden als volwassenen toegesproken, niet als schurk of debiel. Het salaris van de presentatrice, Antoinette Hertsenberg, schijnt torenhoog boven dat van Balkenende uit te steken. Ik gun haar dat van harte, ze heeft duidelijk meer talent. Ze is scherp, zonder die opzichtige scoringsdrift van veel van haar mannelijke collega’s.

In de uitzending van afgelopen maandag ondervroeg ze een directeur van een telecommunicatiebedrijf die iedere keer ‘escaleren’ zei wanneer hij ‘evalueren’ bedoelde: „we gaan dit escaleren”.

Hertsenberg gaf geen krimp.

Mag zij voortaan de verkiezingsdebatten doen?