Retour Den Haag-Brussel

Een pragmatisch gezelschapsspel

Het najaar van 2002 was een politiek nog chaotischer tijd dan nu. Want de LPF regeerde mee, in het eerste kabinet van Jan Peter Balkenende. De 26 Tweede Kamerleden en de vier ministers van de Lijst Pim Fortuyn rollebolden met elkaar over straat. Toen de ministers Eduard Bomhoff, tevens vicepremier, en Herman Heinsbroek publiekelijk een vete uitvochten, was het einde van het kabinet nabij. In de slotfase van deze politieke crisis stond voor Jan Peter Balkenende één ding vast: twee ministers vervangen, onder wie de vicepremier, is niet aanvaardbaar. Dan moeten er nieuwe verkiezingen komen. En dat terwijl het mandaat van de kiezers nog vers was: de verkiezingen waren in mei van dat jaar gehouden. Na de val van het kabinet kwamen er nieuwe verkiezingen, in januari 2003.

Jan Peter Balkenende is nu zeven jaar verder. Hij is in voor de post van ‘Europees president’ – de voorzitter van de Europese Raad van regeringsleiders. Hoewel hij alle speculaties eerst nog een gezelschapsspel voor de media noemde, werd vrijdag op een Europese top wel duidelijk dat hij zelf rekening houdt met een gang naar Brussel. Balkenende en andere CDA’ers vinden het vooralsnog niet nodig dat er dan versnelde verkiezingen worden gehouden.

Politici zijn pragmatici. Destijds lagen de 26 zetels van de LPF voor het oprapen, nu wil het CDA wel even de tijd hebben voor een leiderschapswissel. (HS)

Niet kijken naar elkaars piemeltjes

Niet alleen de scholieren op de tribune lagen vorig jaar tijdens de begrotingsbehandeling van Justitie in een deuk. Zelfs de anders zo serieuze minister Hirsch Ballin kon zijn gezicht niet in de plooi houden toen Kamerlid Naïma Azough (GroenLinks) hem uitdaagde op Schiphol te bewijzen dat op de omstreden bodyscan geen genitaliën te zien zijn. Ginnegappend stemde Hirsch Ballin in. Hij zou de proef op de som wel willen nemen: „Mevrouw Azough heeft de wens geuit zich ervan te vergewissen in een testopstelling op Schiphol, waarbij ik de taak op mij zou moeten nemen om de millimeter wave scan te passeren. Zoals men kan afleiden uit wat ik zojuist zei, heb ik daartegen geen bezwaar.” Maar die proef op de som is nog steeds niet genomen, bleek vorige week tijdens een debat. Zou dat komen omdat de steun ontbreekt van de SP? Woordvoerder Krista van Velzen zei vorig jaar immers het „niet zo nuttig” te vinden om „een hele commissie naar Schiphol te sturen”. Collega Ronald van Raak kijkt er blijkbaar anders tegenaan. Hij informeerde afgelopen week naar de resultaten van het werkbezoek. Toen hij hoorde dat dat nog niet had plaatsgevonden, sloot hij zich terstond aan bij de delegatie. „Als het volgens de minister geen kwestie is van naar elkaars piemeltjes kijken, kunnen we toch gewoon gaan?” Opnieuw gegrinnik en gegiechel. Maar een datum is nog steeds niet geprikt.(BR)

Mooie wedstrijd om Drees’ erfenis

Al weken ruziën SP en PvdA over de erfenis van Willem Drees. Ze beweren dat de grondlegger van de AOW en premier van vier rooms-rode kabinetten zich omdraait in zijn graf. Volgens de SP omdat een kabinet met de PvdA de AOW-gerechtigde leeftijd met twee jaar verhoogt, volgens de PvdA omdat de SP’ers vadertje Drees inlijven in hun geschiedenis. Schandelijk, vinden PvdA-prominenten, omdat Drees bij de totstandkoming van de ouderdomswet al zou hebben gezinspeeld op verhoging van de leeftijd.

Wie heeft er nu gelijk? De twee biografen van Drees gebeld, Hans Daalder en Jelle Gaemers. Drees, leggen ze uit, heeft nooit iets gezegd over een verhoging van de leeftijd, hoe oud de gemiddelde Nederlander ook wordt.

1-0 voor de SP dus.

Maar... De zuinige Drees maakte zich in herfst van zijn leven intens zorgen over het „uit de hand lopen” van de overheidsuitgaven. Daalder: „Drees was voor een waarborgstaat, niet een verzorgingsstaat.”

1-1 dus.

Of toch niet? Daalder: „Hij had nooit goedgekeurd dat een maatregel pas over tien jaar ingaat. Als je iets repareert, laat je dat per direct ingaan.” D66 en VVD zijn welkom in het wedstrijdje Drees-claimen. (PvO)

Bijdragen: Pieter van Os, Barbara Rijlaarsdam en Herman Staal.