Danskoningen eren danscritica Ine Rietstap

Ine Rietstap, veertig jaar lang danscritica voor deze krant, werd zaterdag geëerd op het Holland Dance Festival. Een jaarlijkse lezing zal voortaan haar naam dragen.

Het zal niet veel danscritici overkomen dat ze worden platgezoend door twee van ’s werelds grootste choreografen. Het overkwam Ine Rietstap. Zaterdag liepen Jirí Kylián en Hans van Manen, gewapend met reusachtige boeketten, de lippen getuit, af op de vrouw die veertig jaar lang haar dansbeschouwingen in deze krant publiceerde. Vier jaar geleden verdween haar naam van de kunstpagina, zonder ophef. Zaterdagavond zorgde de Nederlandse danswereld in het Haagse theater De Regentes voor een verlaat eerbetoon, mede ter gelegenheid van Rietstaps tachtigste verjaardag.

Aan het slot van de avond werd zij verrast met de instelling van de Ine Rietstap-lezing. Vanaf 2010 zal ieder jaar een danskenner zijn licht laten schijnen over de jongste ontwikkelingen in de Nederlandse dans, in een oratie.

Het feest voor Ine Rietstap, die in vele jury’s, commissies en adviesraden altijd een onvermoeibaar voorvechter voor Nederlands danstalent is geweest, was toepasselijk gebed in het Holland Dance Festivalprogramma Van Manen/ Kylián voor jonge dansers! Talenten van de grootste drie dansacademies van het land – het Haagse Koninklijk Conservatorium, de Rotterdamse Dansacademie en de Nationale Ballet Academie uit Amsterdam – mochten hun tanden zetten in het werk van de twee topchoreografen. Aan het einde van de repetitie werden de dansers door de grootmeesters zelf gecoacht.

In de Nederlandse opleidingsgeschiedenis is een dergelijke samenwerking niet eerder georganiseerd, maar dat er veel voor te zeggen is, bewees het afwisselende programma. Met korte fragmenten uit zeven balletten bood het een goede indruk van het niveau van de studenten. Kylián en Van Manen, eensgezind in het vooraf vertoonde filmpje: „Veel hoger dan in onze tijd!” Veel hoger ook dan zo’n tien jaar geleden, bleek tijdens de soms zeer uiteenlopende werken, die een zwaar beroep deden op het nog niet ten volle ontwikkelde stijlgevoel en de persoonlijke invulling van de piepjonge dansers.

Als er één danser moet worden genoemd die zich onderscheidde, Rietstap deed dat in haar recensies consequent, dan is dat Yulanne de Groot, die haar rol in Van Manens Monologue/Dialogue een opmerkelijk volgroeide interpretatie gaf.

„Ach, ze moeten natuurlijk nog ontzettend veel leren”, oordeelde een verrukte Rietstap na afloop. „Maar wat goed dat dit gebeurt!”