Het verbindende verhaal

Nu Obama bijna een jaar geleden gekozen is, wordt overal geïnventariseerd wat hij er van terecht heeft gebracht. Tussen alle kritiek was er een die het best onder woorden brengt wat misschien is zoek geraakt van zijn belofte. En wat in Nederland ook alle verschil zou maken: het verbindende verhaal. In m’n boek noem ik

De winnende familie 4.11.08De winnende familie 4.11.08

Nu Obama bijna een jaar geleden gekozen is, wordt overal geïnventariseerd wat hij er van terecht heeft gebracht. Tussen alle kritiek was er een die het best onder woorden brengt wat misschien is zoek geraakt van zijn belofte. En wat in Nederland ook alle verschil zou maken: het verbindende verhaal.

In m’n boek noem ik het ‘integer populisme’. De drijfveren benoemen achter ogenschijnlijk tegenstrijdige maatregelen. Een verhaal dat zo sterk is dat ook vervelende keuzes er mee uit te leggen zijn. In The New York Times van vandaag roept columnist Tom Friedman op tot ‘More Poetry, Please’.

I don’t think that President Obama has a communications problem, per se. He has given many speeches and interviews broadly explaining his policies and justifying their necessity. Rather, he has a “narrative” problem.

He has not tied all his programs into a single narrative that shows the links between his health care, banking, economic, climate, energy, education and foreign policies. Such a narrative would enable each issue and each constituency to reinforce the other and evoke the kind of popular excitement that got him elected.

Stel je voor dat  in het voorjaar die twintig commissies het kabinet gaan adviseren de WAO te snoeien, nog meer dokters te programmeren op de goedkoopste pil, studeren aan een universiteit of hogeschool voortaan op eigen kosten te laten doen, ontwikkelingshulp te halveren, de krijgsmacht met die van België te fuseren. En nog een paar van die dingen.

Dan wordt het een gevecht van iedereen tegen iedereen. Tenzij premier Verhagen (ik noem maar een naam) een werkelijke toekomst voor dit land weet te schetsen. Tenzij Wouter Bos een wervend perspectief voor kiezers met een sociaal instict weet te schetsen. De landelijke discussie ‘grimmig’ noemen, zoals CDA-leider Balkenende zaterdag deed op zijn partijcongres, is waarschijnlijk niet genoeg. More Poetry, Please. Niet voor de poëzie.