Toffe peer

De kweepeer is een vrucht waarvan je moet leren houden. Niet zozeer van de smaak – ik kan me niet voorstellen dat die iemand niet zou aanstaan –, maar de bereiding vergt enig liefdevol geduld. Kweeperen (Cydonia oblonga) zijn hard en zuur en sommige rassen hebben een viltige schil. Een Chileen vertelde mij ooit dat hij als kind in rauwe kweeperen hapte, die hij bestrooide met zout. Ik heb het hem nagedaan, en vies is het niet, maar het lijkt mij toch realistisch te stellen dat kweeperen geschikter zijn om te koken, te bakken of te stoven. Het roomkleurige vruchtvlees wordt zoeter tijdens het garen en kleurt prachtig oranje. Kweeperen kunnen net als stoofperen worden gepocheerd in (dessert)wijn met suiker en kruiderij of op dezelfde manier als appels verwerkt in een tarte tatin. U kunt er gelei van maken of partjes kweepeer meestoven met lams- of varkensvlees. Spanjaarden en Portugezen verwerken de vrucht tot een romige, geconcentreerde vruchtenboter. Deze membrillo (Spaans) of marmelada (Portugees) smaakt heerlijk bij een kaasplateau. Voor recepten en meer informatie, zie www.kweepeer.nl JV