Sport in beeld

Het begon om drie uur in de nacht, de knock-out volgde in de achtste ronde. Weet u het nog? Gisteren, 35 jaar geleden? 30 oktober 1974: het Gevecht van de Eeuw, the Rumble in the Jungle, ‘Ali boma ye!’?

Sla ’m tot moes, Ali. Dit is de lieu de mémoire, hier gebeurde het. In het voormalige Stade du 20 Mai in Kinshasa, hoofdstad van, toen nog, Zaïre, het huidige Congo. Heel de wereld keek in rechtstreekse verbinding mee. Dictator Mobutu ook. In zijn paleis, via een gesloten televisiesysteem. Zijn volk, uitvinder van het ‘Ali boma ye!’ dat de match zoveel extra lading gaf, kreeg het historisch treffen pas twee dagen later te zien.

Is dit nu een symbolisch beeld? Van een Afrika dat, hoezeer ook uitverkoren, hoe gunstig ook het gesternte, hoe overweldigend de aandacht, terugzakt in lethargie en er niks van weet te maken? Het Afrika dat de gelegenheid niet te baat weet te nemen, de boter niet weet uit te braden? Die bokszakken zijn nieuw dan wel vernieuwd, sinds de rumble. Maar voor het overige is geen spoor te bekennen van koestering van een herinnering, van enige moeite een groots moment levend te houden, van besef van een collectief verleden, laat staan van exploitatie.

Nu draaien we het om. Als hier nu wel alles spic en span was geweest, met gepoetste vloeren en wanden, en daarop geprojecteerd 3D-beelden van de knock-out van Foreman, hoeveel ‘beter’ was dat geweest?

Dit wekt nostalgie, heimwee, weemoed, nieuwgierigheid naar hoe het was, verlangen. Een effectiever museum is niet denkbaar.