Lavinia Meijer

Wie is de vrouw-van-de-week?

Kan er maar één zijn en dat is harpiste Lavinia Meijer (1983).

Moeten we haar kennen?

Absoluut. Ze is jong, extreem getalenteerd en krijgt daarom zaterdag 31 oktober de Nederlandse Muziekprijs.

Nou en?

Het is de belangrijkste staatsprijs voor uitvoerend musici. Jonge musici kunnen zichzelf aanmelden en worden dan een tijdlang intensief gevolgd en begeleid. Voornaamste attractie: wie wordt toegelaten tot de ‘studie voor de prijs’, krijgt geld om zich verder te ontwikkelen, lessen te volgen bij grote meesters, een cd op te nemen – dat soort dingen. Dat is de echte prijs. Maar natuurlijk is er ook een object. Een plexiglas geval – niet per se vensterbankwaardig.

Harpistes zijn altijd heel engelachtige, brave prinsesjes – toch?

Hmm. De harpistes die er echt wat van kunnen – zoals Lavinia en Gwyneth Wentink – doen gelukkig juist erg hun best dat paradijselijke imago om zeep te helpen en de harp te profileren als concertinstrument met power en potentie.

Helemaal geen prinsesje, dus?

Nou – toch wel een beetje. Meijer komt uit Korea en werd in 1985 samen met haar broertje geadopteerd door een gezin in Wageningen. Haar geboortenaam Soo Ji betekent Koningin. Of Rijzende Ster.

Is ze dat ook?

Zeker. Al is het de vraag in hoeverre je als soloharpiste kunt leven van een podiumcarrière, maar Lavinia timmert stevig aan de weg. Haar eerste cd, Divertissements, was heel succesvol. De tweede, Visions, verschijnt deze week. Die bevat werk van Britten, Patterson, Byrnes, Yun en Takemitsu.

Patterson? Byrnes? Yun?

Het zijn componisten die Lavinia Meijer koos omdat hun muziek haar helpt bij haar missie in het leven: het zo breed mogelijk profileren van de harp als solo-instrument.

En alles in het klassieke?

Nou, nee. Op YouTube kun je haar ook zien in een clipje met de elektronische band Golfclub: hippe loungemuziek waarin stukjes uit toespraken van Obama zijn opgenomen. Ideetje van Lavinia. Alleen een vaste baan achteraan in een symfonieorkest – nee, dat trekt haar niet.