Wende Snijders heeft Piaf niet nodig

Wende Snijders is groot geworden met Franse chansons, maar komt nu, verrassend, met zelfgeschreven Engelse nummers op de cd No.9.

No. 9 is een intiem, persoonlijk album geworden, met liedjes over liefde en verlies. Een intense popplaat ook, mede dankzij medecomponist Jan van Eerd en producer Reyn Ouwehand. Snijders leerde ervoor gitaar spelen en haalde gitarist Robin Berlijn naar de studio om de muziek zo hier en daar een trap onder de kont te geven. En waar Wende zelf uithaalt, in het nummer NY is passing by waarin ze haar liefdesverdriet met de wereld deelt, klinkt ze als de zangeres die ook helemaal geen Piaf of Brel meer nodig heeft om haar volle emotionele stormkracht te bereiken.

Binnenkort staat Snijders ook met nieuw repertoire op de poppodia. Dat ze zich in een gebied begeeft waar Anouk en Ilse de Lange de scepter zwaaien, doet haar niks. „Ik zou niet weten hoe ik een commerciële popsong moet schrijven, thuis achter mijn schrijftafel. En toch: deze muziek is niet gemaakt om tussen de schuifdeuren gezongen te worden. Ik zou het van de daken willen schreeuwen.”

Op Sunday morning klinkt prominent de stem van een geëmotioneerd schreeuwende vrouw, door Snijders zelf opgenomen tijdens een kerkdienst in Zuid-Afrika. De heftige krijsstem vormt een intens contrast met de berustende zang van Snijders. Ze baseerde haar songteksten op dagboekaantekeningen. No.9 is niet het negende album sinds haar debuut in 2002. „Zes jaar geleden liet ik in een schimmig tentje mijn hand lezen. Die vrouw vertelde dat het nummer negen bij mij overheerst. Het staat voor eenzaamheid, verbinding zoeken, vuur, experimenteerdrift. Als je de cijfers van mijn geboortedatum bij elkaar optelt, krijg je het cijfer negen. Net als bij mijn vader. Hij is er niet meer, maar het liedje Hey dat ik voor hem heb geschreven, staat op nummer 9 van mijn cd. Het is een getal vol betekenis. Als Carmen in de opera van Bizet een kaart met schoppen 9 trekt, weet ze dat haar lot is bezegeld.”

Producer Reyn Ouwehand heeft het album bewerkt. Aan Exhale voegde hij een stukje Nederlandse tekst toe dat achterstevoren wordt afgespeeld. Door met een verfkwast zachtjes een elektrische gitaar te beroeren creëerde hij melodische effecten.

Snijders: „Deze hele plaat is een groot avontuur. Tevoren wisten we niet of het dance zou worden of een liedjesplaat. Uiteindelijk is dat een kwestie die me niet bijster interesseert. Lef, dat is waar het om draait.”

Wende bereidt zich voor op de komende clubtournee. Bezorgd vraagt ze zich af of er veel geroezemoes zal zijn in Paradiso. Ze zal zich daar overheen moeten zetten, want ze wil af van de sfeer van heiligheid die doorgaans heerst bij haar theateroptredens. „Het lijkt me leuk, dat mensen gewoon een biertje kunnen drinken terwijl ik sta te zingen.”

Tour start begint 5/11 in Paradiso, A’dam; wende.nu; Album No.9 (Brigadoon) * * * *