Suikerspin 'L'elisir' is kluchtig vermaak

Opera L’elisir d’amore van G. Donizetti door De Ned. Opera/Ned. Kamerorkest/D. Callegari. 29/10 Muziektheater A’dam. Herh. t/m 6/11 en in juli. Inl: 020-6255455 * * *

Leuk zou het zijn: een proletenkwartet. Mag ik van jou de vette rock-’n-rollkuif? Zo oogde sterbariton Bryn Terfel in 2002, onvergetelijk want kruisgraaiend en wel, bij de première van Donizetti’s L’elisir d’amore in de regie van Guy Joosten. De productie wordt nu hernomen door De Nederlandse Opera, maar Lucio Gallo is als dokter Dulcamare een ander type proleet; meer de gladde ‘Amazing!’ Mike uit de Tel Sell-reclames.

Komische opera is geen makkelijk genre. Zeker L’elisir d’amore is zo vederlicht dat het Joostens keuze voor een enscenering die de lichtheid opblaast tot suikerspinproporties, geheel rechtvaardigt.

Een brave nobody (Nemorino) valt voor een pittig meisje (Adina), dat zich uiteraard liever door de potige sergeant laat bepotelen. Gelukkig is daar kwakzalver Dulcamare die Nemorino een elixer verkoopt, waarna alles goed komt. Fijn detail: in het continuo klinkt dan het Tristan-akkoord uit Wagners liefdeselixerdrama Tristan und Isolde.

De enscenering van Joosten oogt nog precies zo camp als destijds, maar de militaire uitdossing met gasmaskers lijkt meer de Zeitgeist van 2002 dan van vandaag te ademen. Dat geldt ook voor de receptie; toen klonken ook nijdige boe’s bij de première, nu is L’elisir een gezellige publieksfavoriet.

Dat de voorstelling niet verdrinkt in eigen lichtheid, komt door de intelligente schoonheid van de muziek. De Russische tenor Dmitry Korchak is ideaal getypecast als Nemorino en spint in zijn aria Una furtiva lagrima lange, lyrische belcantolijnen. Een zoeter, Italiaanser timbre (en uitspraak) is denkbaar, maar een tenor als deze blijft schaars. En Korchaks timbre past mooi bij sopraan Valentina Farcas, die Adina’s lichtheid fundeert op aardse tonen.

Callegari leidt het kleurrijk spelend Nederlands Kamerorkest detailrijk en strak en zonder effectbejag. Maar de meest memorabele aanwinst van deze herneming is een enorme zwarte bodybuilder. Hij laat zijn borstspieren in liefdesextase drillen als puddinkjes en is daarmee meteen een der onvergetelijkste operafiguranten ooit, net onder poes Jaap uit Tosca.

Een trailer van de opera is te zien op www.dno.nl