Sorry, I do this for love

Gisternacht ging This is Itwereldwijd in première.

Hoe vaak de makers het ook een ‘eerbetoon’ noemen – er kleeft toch iets van lijkenpikken aan deze film.

De moonwalk doet hij maar éénmaal, haast terloops. En in sommige uitdossingen, zoals de spiegelende zonnebril en smoking met opgevulde schouders, heeft de King of Pop iets van een vampier. Maar dansen kan hij nog, en zingen ook. „Ik moet mijn stem sparen”, fluistert hij, vlak voor een kippenvelversie van ‘I’ll be there’.

This is It is een film die het best valt te omschrijven als een concertreconstructie uit bijna 120 uur opnames van de repetities voor Jacksons laatste show, die drie weken later in de O2-arena in Londen in première zou gaan. De tournee moest een medley van grootste hits en een live-heropvoering van zijn videoclips worden. Daarmee kwam Jackson zijn schuldeisers tegemoet en hoopte hij iets van zijn door schandalen en rechtszaken besmeurde reputatie te herstellen.

Gisternacht ging This is It in zestien steden simultaan in première. Terwijl de satelliet beelden overstraalde van de rode loper in Los Angeles, schuifelde rond kwart voor twee ’s nachts de laatste onbekende BN’er over de loper Tuschinski binnen. De filmpers zat in een bijzaal met promotiechips te wachten, zonder al te hoge verwachtingen.

This is It is in hoge mate immuun voor kritiek: de fans komen toch wel. Tientallen, mogelijk honderden miljoenen staan op het spel: concertpromotor AEG-Live had voor Jacksons dood op 25 juni al ruim 20 miljoen dollar in zijn tournee gestoken. Sony kocht de rechten voor 60 miljoen dollar, een stevig bedrag voor een concertfilm. Maar meer nog dan bij Elvis of John Lennon, volgde commercieel succes op de dood van Jackson. Verkocht hij vorig jaar 600.000 albums, sinds zijn dood zijn er 5,5 miljoen verkocht.

Aanvankelijk was het de bedoeling This is It uit te brengen op Jacksons verjaardag in augustus, dat achtte regisseur Kenny Ortega te snel. Verder werd geen marketingtruc geschuwd. De film draait slechts twee weken in de bioscoop, zo heet het: een uniek evenement dus dat je niet mag missen. Kunstmatige schaarste moet fans aanzetten tickets te reserveren, alsof het een concerttoer betreft. Blijkt de vraag groot, dan wordt die termijn ongetwijfeld opgerekt ‘in het belang van de fans’.

Ortega beschikte voor zijn film over tientallen uren materiaal van Jacksons persoonlijke cameralieden en een cameraploeg die repetities registreerde en interviews afnam voor de bonussectie van een toekomstige concert-dvd. De ruim tien filmpjes die werden gemaakt voor het gigantische 3D-scherm tijdens de concerten vormen een welkome breuk in de soms monotone repetities: Michael Jackson die in een film noir wordt verleid door Rita Hayworth en beschoten door Humphrey Bogart in Smooth Criminal, zombies die uit graven kruipen voor de groepsdans in Thriller. Gelukkig is Jackson, anders dan in de oorspronkelijke videoclip, niet als zombie opgemaakt; dan was het luguber geworden.

„Hij was onze partner in leven, nu is hij onze partner in de dood”, zette Randy Philips van concertpromotor AEG de toon bij de aankondiging van This is It. Want hoe vaak de makers het ook een ‘eerbetoon’ noemen – er kleeft toch iets van lijkenpikken aan deze film.

Een groep fans die Michael Jackson overal volgde, riep onlangs via website ‘This is not It’ op tot een boycot van de film. Sony en AEG beulden uit winstbejag de zieke Jackson af, stellen zij. Jackson hongerde zich na jaren zonder optreden uit om in ‘vechtvorm’ te komen. Vier fans beschrijven ontmoetingen met de uitgemergelde, klagende ster en diens bezoeken aan een ‘dr. Feelgood’ waarna hij „volledig high is, alsof hij praat in zijn slaap”.

Regisseur Ortega gaf in een persconferentie wat defensief toe dat Jacksons gezondheid ook hem soms zorgen baarde tijdens de repetities. Maar ‘Wacko Jacko’, de eenzame, bizarre, door plastisch chirurgie vervormde Peter Pan, blijft in This is It buiten beeld. Hier zien we de extreem getalenteerde entertainer die ondanks de cocktail van slaapmiddelen, pepmiddelen en pijnstillers die de lijkschouwer later in zijn lichaam aantrof, op het podium alles onder controle heeft. Hij doet danspasjes voor, legt een toetsenist uit hoe hij voor ‘The Way you make me feel’ net iets ‘luier’ na de beat moet spelen: „Laat het sluimeren, alsof het baadt in maanlicht”. En na elke terechtwijzing fluistert hij verontschuldigend in de microfoon: ‘Sorry, I do this for love. L.O.V. E.’

De laatste dagen van een superster: dansend, zingend, dirigerend, controlerend. Dat houdt het zelfs voor niet-fans interessant.