Dorothy is dood en haar groep neemt afscheid

De chimpansee Dorothy is dood. Haar ruim veertig levensjaren waren ongetwijfeld bewogen en ongewoon. Want anders kom je als mensaap niet terecht in het het Centre Sanaga-Yong de Sauvegarde des Chimpanzés (SYCRC) in het Mbargue-woud van Kameroen. Lokale Kameroeners verzorgen daar op drift geraakte chimpansees – vaak al als kind gevangen nadat hun moeder doodgeschoten werd als bushmeat.

Dorothy stierf na een hartaanval. Ze wordt door de verzorgers respectvol in een kruiwagen naar haar laatste rustplaats gereden, nagestaard door een deel van de andere chimpansees in het SYCRC. Dorothy was een van de oudsten in het centrum.

Tot in kleine details van de houding van de chimps is de scène voor mensen navoelbaar – al zouden bij ons de rouwenden niet achter schrikdraad worden gehouden. Het tijdschrift National Geographic publiceert deze unieke foto in het zojuist verschenen novembernummer, bij een groot artikel over de emoties en sociale verbanden van mensapen.

Nog niet zo heel lang geleden zou typering van deze chimpansees als ‘rouwend’ wetenschappelijk ontoelaatbaar zijn. Maar tegenwoordig is het heel normaal. Want de mensentaal blijft uniek, maar onze emoties en non-verbale gedrag verschillen niet zo veel van die van de andere mensapen, zoals de beroemde Nederlandse primatoloog Frans de Waal keer op keer benadrukt.