'Nog even schuilen voor de slechte arbeidsmarkt'

Jacqueline van Dongen (20), derdejaars student communicatie aan de Radboud Universiteit Nijmegen, besloot langer door te studeren uit angst voor werkloosheid.

Jacqueline van Dongen. Foto Flip Franssen Nederland, Nijmegen, 26-10-2009 Jaqueline van Dongen, besloot door te gaan met haar studie ipv te gaan werken. (MIJN RECESSIE) Foto Flip Franssen Franssen, Flip

„Ik ga voor geen goud terug naar de collegebanken, dacht ik toen ik vorig jaar stage liep. Het was mijn eerste ervaring met ‘echt’ werken en ik vond het heerlijk. Niet meer een schamele vier uur per week college volgen met alleen maar meisjes om me heen, maar hard werken in de echte wereld.

„Ik had een stageplek bij Nightwriters, het schrijverscollectief van Kluun en Saskia Noort. Ik maakte berichten voor de website, deed het regelwerk achter de schermen en hielp mee aan de theatershow van Kluun. In de paar maanden dat ik daar werkte, leerde ik meer dan in twee jaar studie. Vrijwel iedereen die ik daar tegen kwam, zei tegen me: zeg maar waar je wilt werken, dan bel ik even voor je. Ze hadden een gigantisch netwerk. Dat leek me wel wat: een baan in de entertainmentbusiness. Mijn studie was ik sowieso een beetje zat. Ik had het gevoel dat ik niets leerde. Vond het saai en theoretisch. Dus ik dacht: ik rond snel m’n bachelor af en ga dan lekker werken. Een master, zoals bijna iedereen automatisch doet na de bachelor, zag ik niet zitten.

„Maar intussen merkte ik wel dat de crisis was losgebarsten. Ik las steeds somberder berichten in de kranten over de slechte kansen op de arbeidsmarkt voor hoger opgeleiden. Tegelijkertijd praatte mijn omgeving op me in. Blijf nog even studeren, het is crisis, riep mijn schoonvader elke keer als ik het over mijn toekomstplannen had. Dat bracht me aan het twijfelen. En toen ik vervolgens een aantal open sollicitaties rondstuurde en overal afwijzingen kreeg, werd ik nog onzekerder. Alle instanties die ik benaderde, gaven in grote lijnen dezelfde reactie: bedankt voor je brief, maar we zijn al blij als we onze eigen mensen aan het werk kunnen houden.

„Daarom besloot ik om tóch maar eerst een master af te ronden, voor ik me op de arbeidsmarkt zou storten. Ik ga nu van de nood een deugd maken: ik ga weer studeren en zal alles uit die studie halen wat er in zit, zodat ik over een paar jaar, als de crisis hopelijk voorbij is, een geweldig cv heb. Ik ga nóg een stage doen en wil ook nog een jaar naar het buitenland. Iedereen zegt dat werkgevers op dat soort ervaring zitten te wachten. In feite smeer ik nu mijn bachelor over een lange periode uit. Het kost me een jaar extra studiefinanciering, maar dat heb ik er wel voor over.

„Het was geen gemakkelijke keuze om weer terug te gaan naar de universiteit, maar ik heb er absoluut geen spijt van. Van te voren zag ik er enorm tegenop om weer colleges te volgen, maar ik volg nu een minor journalistiek naast mijn bachelor en dat is ontzettend leuk. Ik zuig alle informatie gretig in me op en merk dat ik meer wil en meer in mijn mars heb dan ik kan laten zien als regelneef bij een evenementenbureau.

„Ik ben niet de enige die nog even schuilt voor de slechte omstandigheden op de arbeidsmarkt. Om me heen zie ik meer studenten die hun plannen hebben bijgesteld en nu een extra studie doen. Niet zo gek: alles beter dan werkloos thuis zitten of een baan onder je niveau te moeten accepteren.”