Vaderhonger

Als er een prijs bestond voor het wetenschappelijke tijdschrift met de meest aandoenlijke naam, dan zou Psychology of Men and Masculinity die moeten krijgen. Er staat onderzoek in naar alle mogelijke aspecten van het ‘man-zijn’ – de mannelijke ‘sekserol-ontwikkeling’, de emoties van de man, de man als slachtoffer – en ik word er altijd een beetje giechelig van. Heel ongepast, het is allemaal serieus onderzoek.

Maar alleen al de titel doet denken aan een mannenpraatgroepje uit de jaren zeventig dat zich somber, maar vol begrip heeft neergelegd bij de stelling ‘als een vrouw nee zegt, bedoelt ze nee’ – en toen maar een wetenschappelijk tijdschrift heeft opgericht. Ik kijk het altijd graag door. Voelt als een blik in het totaal verzwakte andere kamp, in een al lang uitgevochten strijd der seksen.

Het artikel dat deze maand mijn aandacht trok, bleek trouwens geschreven door drie vrouwen en twee mannen. Het heet Development, Validation and Confirmatory Factor Analysis of the Father Hunger Scale. ‘Vaderhonger’ – deze vijf psychologen hadden een vragenlijst ontwikkeld om vast te stellen of mensen ‘vaderhonger’ hebben. Nee, ik had ook geen idee wat dat was, maar ik wilde het wel meteen weten.

Het bleek niets te maken te hebben met middelbare mannen die de bordjes van hun kinderen leegeten. Vaderhonger is een sterk verlangen naar een fysiek of emotioneel afwezige vader. Je meet het met vragen als ‘mijn vader vond mij nooit goed genoeg’ (1=klopt helemaal niet, 6=klopt helemaal). Ernstige vaderhonger kan de psychische gezondheid sterk schaden. Klinkt allemaal best logisch. Alleen, waarom heet het vaderhonger?

Daarvoor moest ik er wat oudere artikelen bij zoeken. De term bleek afkomstig uit de psychoanalytische hoek. Vooral meisjes zouden last hebben van een afwezige vader en dat gemis zou tot eetstoornissen kunnen leiden. Alleen was dit bijna twintig jaar oude idee nog niet goed onderzocht. Het betrouwbaar kunnen vaststellen van vaderhonger is daarbij natuurlijk een eerste stap.

In feite was het deze vaderhongerpsychologen dus gelukt om een vrouwenprobleem in een mannentijdschrift te publiceren. Ja, het is wel duidelijk wie er binnen de psychologie de strijd der seksen gewonnen heeft.

Ellen de Bruin