Met een enigszins afwachtend gezicht stond hij op de foto

Facebook lijkt in sommige aspecten op mijn eerste scoutingkamp. Ik was nieuw en liep zo verloren rond dat ik vergaande fantasieën had over een boom, mijn nek en mijn rommelig geknoopte fluitenkoord. Toen twee meisjes zich met mij bemoeiden, was ik zo opgelucht dat ik direct vriendschap met hen sloot. Dit bleek een fout. Deze meisjes waren niet leuk. De een praatte te hard en de ander kauwde alleen maar op haar mouw. Bovendien waren ze totale outcasts. Ik begreep dat – die mouw rook naar voeten – maar doordat ik nu met hen was, telde ik ook niet mee. Vriendschap is in die tijd een soort contract met bloed ge-tekend, dus ik schikte me in mijn lot en staarde weemoedig naar de andere kant van het kampvuur, waar meisjes praatten en liedjes zongen. Soms stak ik als troost even mijn mouw in mijn mond.

Op Facebook krijg je ook vriendschapsverzoeken van bijna-vreemden, en ook daar beslis je vaak à la minute of je die accepteert. En kan je de verkeerde beslissing nemen, zodat op een dag je homepage wordt gedomineerd door statusupdates als ‘de melk is op’, ‘nu lekker buiten fietsen op de fiets!’ en ‘In Rilke’s Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge viel al te lezen dat politici die zich inlaten met gevoelens het onderspit delven’. (Dat laatste komt doordat ik schrijvers accepteer). Dit leek even een danig probleem, tot ik er achter kwam dat er een oplossing is: de knop hide. Zo snoer je mensen – zonder dat ze het merken – subtiel de mond.

Laatst diende zich iets geheel nieuws aan. Ik kreeg een vriendschapsverzoek van de vader van mijn beste vriend. Van zijn vader. Hij had na zijn zoons enthousiaste berichten gedacht: kom, ik maak ook een profiel aan. Met een vriendelijk, enigszins afwachtend gezicht stond hij op de begeleidende foto. En ik wist niet wat ik moest doen. Natuurlijk vind ik het heel erg leuk als ouders zich aanmelden. Maar op Facebook wil ik graag dingen vertellen als ‘werd vanochtend wakker terwijl mijn wang een pizza knuffelde’ of wezenlijke vragen stellen als ‘in slaap vallen tijdens fellatio: reden tot uitmaken?’ Dit zijn zaken die ik graag met mijn vrienden deel, maar niet met mijn ouders, of ouders van vrienden. Daar wil ik mee uit eten gaan en grapjes maken over te dikke katten.

Maar het verzoek afwijzen was ook zo bruut. De hide-knop bracht geen oplossing, aangezien het niet hún berichten, maar de míjne zou moeten verbergen. Ik twijfelde, en deed uiteindelijk maar niets, zodat het verzoek in de lijst ‘nog aan te nemen of te negeren’ bleef hangen; het vagevuur van Facebook.