Retour Den Haag-Brussel

Suriname lastige klus voor Verbeet

Als voorzitter van de Tweede Kamer heb je bij buitenlandse bezoeken een mooie ceremoniële functie. Je mag veel handen schudden, je bent het middelpunt van de recepties en je mag de cadeaus uitdelen. „We zijn hier buitengewoon hartelijk ontvangen”, herhaalde Gerdi Verbeet steeds bij het bezoek van de fractievoorzitters afgelopen week aan Suriname.

Maar Verbeet merkte ook dat je met allerlei gevoeligheden te maken hebt en dat je met handen en voeten gebonden bent. Op de laatste persconferentie kreeg ze allemaal politiek getinte vragen. Ze probeerde steeds uit te leggen dat ze de rol had van neutrale voorzitter. Het leek de ergernis bij Surinaamse journalisten niet weg te nemen op de momenten dat ze vaag bleef. Of de koningin niet eens op staatsbezoek moest komen? Ze was immers al vaak uitgenodigd. „Ik geloof dat ik over dat soort dingen maar geen mening heb.” Of Nederland niet eens herstelbetalingen moet gaan doen voor het slavernijverleden? „Ik heb gezegd dat wij de slavernij betreuren, maar verder moeten wij ons richten op de toekomst.”

Verbeet redde zich er zo meestal wel uit. Ze kreeg talloze vragen over de Nederlandse drugscontroles op vluchten uit Suriname. Surinamers vinden de lichaamsvisitaties mensonterend en discriminerend. Verbeet zei op één van de vragen: „Ik ben op de heenweg gefouilleerd. Dat vond ik ook vervelend.” (HS)

Plan B voor als plan A mislukt

Volgens Brusselse geruchten is niet alleen premier Balkenende discreet maar vastberaden op jacht naar een hoge post bij de Europese Raad. Ook Nederlands EU-ambassadeur Tom de Bruijn, bevestigen meerdere bronnen, is in de running voor een topbaan bij de Raad – maar alleen als Balkenende het níét wordt. Hij is Neêrlands plan B of, afgaande op initialen, tweede plan B. Want niet alleen de posten van Europees president en buitenlandvertegenwoordiger zijn te vergeven, ook die van secretaris-generaal. Waar de eerste twee aan (symbool)politiek moeten doen, verzorgt de SG het management en de organisatie van alle ministersvergaderingen en Europese toppen. Deze hondenbaan wordt al jaren uitgevoerd door een capabele Fransman, Pierre de Boissieu, zelf ooit Brussels ambassadeur. Boissieu zit aan het eind van zijn termijn. De Bruijn wordt door zijn collega’s gewaardeerd. Hij is sinds 2003 ambassadeur, en ervaren. Hij zou een kans maken Boissieu op te volgen. Sommige regeringsleiders, zo wordt nu weer gefluisterd, zouden Balkenende te „onbuigzaam calvinistisch” vinden om president te worden. Dat vergroot De Bruijns kansen. Tegelijkertijd gaan er stemmen op om Boissieu (63) toch een halve termijn – 2,5 jaar – te laten blijven. Als alles verandert bij de Raad, is de redenering, kan hij voor broodnodige continuïteit zorgen. Is er een derde plan B? (CdG)

Het verleden van een CU-kraker

Het voormalige raadslid van Zaanstad Ed Anker (ChristenUnie) heeft het verbruid bij zijn oude linkse vrienden. Anker, tegenwoordig Kamerlid, krijgt er van langs in lokale kranten en op allerhande internetfora. Vooral zijn steun aan de nieuwe krakerswet valt slecht. Was hij vroeger niet een geziene gast in hun Zaanse kraakpanden? En nam hij niet zelfs een kraakster mee als partner tijdens diesgala’s van zijn christelijke studentenvereniging?

En dan dit. Verraad. Regionaal journalist Rob Swart schreef onlangs dat Anker „zich had overgegeven aan het grootkapitaal”.

Voelt hij zich aangesproken? „Ach, je moet dit zien in de traditie van de Zaanstreek. Mijn oude stad heet niet voor niets het ‘Kremlin aan de Zaan’.” Maar toen Anker ook het verwijt kreeg hypocriet te zijn, vond hij het welletjes. Tijdens het herfstreces schreef hij van zich af in een verdediging van de kraakwet, gericht tot zijn oude vrienden. De wet voorziet, zo legt Anker uit, in „actief leegstandbeleid”. Zijn de relaties daarmee weer goed? „Ik weet het niet. Binnenkort geef ik een lezing aan de Zaanse ondernemerssociëteit. Dat zal vast weer als bewijs dienen dat ik tegenwoordig het grootkapitaal dien.” Onterecht, meent Anker: „Zelfs de ondernemerssociëteit van de Zaanstreek is gemoedelijk links.”(PvO)

Bijdragen: Caroline de Gruyter, Pieter van Os en Herman Staal.