Hitsige Händel ideaal bij Christie

Klassiek Susanna van Händel, Les Arts Florissants o.l.v. W. Christie. 24/10 Concertgebouw Amsterdam. Radio 4: 27/10, 20u.****

Na een afwezigheid van 24 jaar werd de terugkeer van dirigent William Christie in de ZaterdagMatinee met luid gejuich ontvangen. Daartoe was alle reden: Christie kwam met het door hem opgerichte barokgezelschap Les Arts Florissants en een sterke solistencast dicht bij de ideale uitvoering van Händels oratorium Susanna.

De Amerikaanse Christie, inmiddels Frans staatsburger, was de afgelopen decennia medeverantwoordelijk voor de emancipatie van de Franse Barok. Charpentier, Rameau en Couperin bleken na enig afstoffen springlevend. In tegenstelling tot ‘oude muziekcollega’s’ als Harnoncourt en Koopman is Christie nooit richting de Romantiek gegaan. Het barokrepertoire is ook breed genoeg, net als het werkterrein; vorige maand maakte Christie zijn late debuut bij De Nederlandse Opera in Purcells Dido and Aeneas.

Susanna van Händel mag dan een kerkelijke lofzang zijn op de deugd naar een apocrief geschrift, toch stelen geile oude mannen de show. Terwijl echtgenoot Joacim even afwezig is, proberen twee Oudsten de vrome Susanna, ‘reiner dan versgevallen sneeuw’, te verleiden. Als ze tegenwerkt, beschuldigen ze haar van overspel. Maar hun meineed wordt onthuld, waarop de doodstraf hun en niet haar toekomt.

Een seksueel getint oratorium dus, met theatrale trekjes van een opera. De Oudsten, treffend vertolkt door William Burden en Alan Ewing, mochten schmieren, terwijl ze een portret van Susanna streelden. De titelrol zong de Belgische sopraan Sophie Karthäuser met ingetogen elegantie. Perfect gebalanceerd klonken haar duetten met de gracieuze countertenor Max Emanuel Cencic als Joacim.

De koorzangers van Les Arts Florissants waren in verschillende opzichten flexibel. Zo plaatsten ze zich aan het eind van de eerste en derde aktes vóór het ensemble en zongen direct de zaal in. Dat dit nauwelijks tot ongelijkheden leidde, tekent het vakmanschap van Christie. De gonzende massa’s hield hij strak, recitatieven hoorde hij vol vertrouwen aan.

‘Een goede uitvoering’ vond hij zelf ook. Maar wegens een cd-opname werden na afloop nog correcties aangebracht, waarbij het publiek mocht blijven zitten.