Ramses Shaffy

Wie is de man-van-de-week?

Geen twijfel mogelijk: Ramses Shaffy, in zijn gloriejaren de meest begeerde bohémien van het land. En nu hij 76 is, en getroffen door slokdarmkanker, oogt hij weliswaar nogal hulpbehoevend, maar ondanks alles gaat hij toch nog vaak getooid met een levenslustige grijns. Hij wordt gehuldigd.

Is dat niet al genoeg gebeurd?

De laatste jaren veelvuldig, ja. Sinds in de documentaire Ramses (2002) te zien was hoe de acteur en liedjeszanger met het syndroom van Korsakov in een verzorgingstehuis belandde waar hij nog steeds zijn dagen slijt, heeft menigeen bedacht dat hij hoognodig een eerbetoon verdiende. Shaffy heeft die hommages trouwens altijd hoogst blijmoedig ondergaan. Geregeld galmde hij daarbij nog even met een van zijn liedjes mee.

En wat gebeurt er volgende week?

Maandagmiddag wordt de box Laat me ten doop gehouden, met Shaffy’s grootste succesnummers op twee cd’s en twee dvd’s.

Hebben we die al niet vaak genoeg gehoord?

Nee, zulk klassiek geworden repertoire verveelt nooit. Ramses Shaffy, zoon van een Egyptische diplomaat en een Pools-Russische gravin (echt waar), heeft het Nederlandse publiek geleerd wat het betekent om met hart en ziel en extatische overgave te zingen. Zelden viel iemand zo hartstochtelijk samen met wat hij zong.

Maar daar zat toch ook wel eens wartaal tussen?

Jazeker. Luister maar naar We zullen doorgaan: „met de stootkracht van de milde kracht / om door te gaan / in een sprakeloze nacht...” En zo’n nummer als Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder staat eveneens vol mistige passages. Het wonderlijke is alleen dat dat bij Shaffy niets uitmaakt. Als luisteraars laten we ons moeiteloos meevoeren met de hymnische kracht van zijn crescendo’s. Wat zeg ik: we zingen luidkeels mee met zijn jubelzangen.

Dus die box komt als geroepen?

Als geroepen ja, hoewel er natuurlijk al heel wat eerdere compilaties bestaan. Shaffy is uniek. Hij moet altijd blijven bestaan.