Windows' windmolen

Ben je nog een monopolist als je je eigen grootste concurrent bent? Het Amerikaanse Microsoft heeft een aantal zware jaren achter de rug en dat komt voor een deel door de slechte ontvangst van het besturingssysteem Vista in 2007. Veel klanten die iets te kiezen hadden, hielden het liever bij de voorganger Windows XP. Voor Microsoft was dat een zware tegenslag. Het droeg bij aan een door de recessie verergerde reeks van tegenvallende resultaten, die begin dit jaar uitmondden in de eerste ontslagronde ooit bij het concern.

De lancering van Vista’s opvolger, Windows 7, vond deze week plaats met gepaste bescheidenheid. Het betreft hier niet zomaar een nieuw product. Microsoft voorziet wereldwijd 90 procent van de personal computers van besturingssoftware. Gezien de tijd die mensen professioneel en privé doorbrengen achter hun computer, is de invloed van de aard en kwaliteit van een dergelijk systeem enorm.

Ook op ander gebied kan de nieuwe Windows-software van betekenis worden. Veel bedrijven zijn hard toe aan vervanging van hun computerpark. De economische recessie heeft dergelijke investeringen op de lange baan geschoven, maar eens zal de knoop toch moeten worden doorgehakt. Voeg daaraan toe dat het oorspronkelijke XP, waar nu door veel ondernemingen nog mee wordt gewerkt, uit 1999 stamt – in computertermen zo ongeveer de oertijd – en de potentiële inhaalvraag is enorm. Het kan heel goed zijn dat de technologiesector een van de motoren blijkt van het economische herstel. De recente goede resultaten van reuzen als IBM, Google en Yahoo zijn hoopgevend. Apple, in besturingssystemen voor pc’s een belangrijke rivaal van Microsoft, haalde zelfs een recordomzet in het afgelopen kwartaal.

Hoe Windows 7 wordt ontvangen valt nog te bezien, maar het concern heeft van zijn vorige fout geleerd door een lange testfase in te lassen, zeker ook onder gewone pc-gebruikers. De overgang naar een nieuw systeem is voor veel gebruikers een lastige klus, die zo eenvoudig mogelijk moet worden gehouden, al is de gebruikersvriendelijkheid dan fors toegenomen.

Dat onderstreept dat Microsoft door zijn dominantie een speciale verantwoordelijkheid houdt, en niet alleen in technische zin. Met name in Europa is het concern meermalen op de vingers getikt door de kartelautoriteiten, bijvoorbeeld door de koppelverkoop van de eigen internetbrowser Explorer. De stap om de gebruiker nu te laten kiezen uit vijf verschillende browsers, is toe te juichen.

Computers en software zijn inmiddels meer dan ooit verweven met het internet. Het is steeds moeilijker vast te stellen waar de eigen computer ophoudt en de grote wolk van het web begint. Dat heeft vooral gevolgen voor de privacy. Want het is ook lastiger te bepalen welke data privé zijn en welke openbaar. Ook daarin hebben bedrijven in de sector, en zeker niet alleen Microsoft, een maatschappelijke verantwoordelijkheid. En is het voor hun toezichthouders zaak een vinger aan de pols te houden.