Raar paar

Pas afgestudeerd kreeg ik een baan bij een ingenieursbureau. Collega’s, vooral hbo’ers, moesten van ingenieurs niets hebben, die wisten immers niets van de praktijk. Op een dag, in de trein naar kantoor, merkte ik dat ik twee verschillende schoenen aan had. Nou ja, met een beetje geluk zou niemand het merken. In een kringgesprek over een project ging het mis. Het afdelingshoofd viel halverwege een zin stil: „Janssen, wat heb je daar een raar paar schoenen aan.” Ojee, straks was ik helemaal het sulletje van de afdeling. „Ja”, zei ik, „en weet je wat nog gekker is? Thuis heb ik nog zo’n paar!” Bulderend gelach. Ik hoorde erbij.

Wiet Janssen