Pastamachine voor groot gezin

‘Niet gebruiken als je dronken bent.” Laconieke mededeling in de gebruiksaanwijzing bij een Italiaanse pastamachine. De dunne bijsluiter is ook prettig kortaf in het Italiaans en Engels, over hoe je pasta maakt. Elke soort bloem is goed.

Doe bloem in de machine en water, of eieren, of water en eieren en laat de machine er pasta van maken. Ook simpel: het deeg moet rul blijven, in vlokken ter grootte van pinda’s. Met een schitterende tekening (exploded view ) hoe de machine in elkaar zit. Kom daar eens om bij andere keukenmachines. Je krijgt ze vaak niet eens open. Je mag niet weten dat er niks in zit.

De Italiaanse pastamachine is zo sterk, dat hij je hand vermorzelt als je hem met je dronken kop in de kneedtrommel steekt. Maar hij is goed beveiligd. Zodra het deksel maar een beetje wordt gelicht, staat heel het raderwerk op slag stil.

Wat een droom van een ding. Meteen op het eerste gezicht overvalt je hoe schitterend mooi hij is. Omdat niemand er zijn best op gedaan heeft er wat moois van te maken.

Het is een overzichtelijk werktuig van staal en brons zonder pretenties. Een elektromotor, niet verstopt in een kast, maar achterop als een buitenboordmotor. Het aandrijfmechanisme in een goed afgesloten tandwielkast. Daarvoor de knederij met een afvoerpijp vooraan waar straks de pasta uit komt. In de kneedtrommel draait een roestvrijstalen staaf met schoepen, daaronder een fors bronzen wormwiel. Drie schakelaars: kneden, stoppen, pasta persen.

Waarom willen machines voor huishoudelijk gebruik zo intelligent doen, met een keur aan knoppen, waar je voor moet doorleren om het ding aan de praat te krijgen? Twintig minuten nadat ik de machine voor het eerst zag zaten we al aan de verse pasta.

Als het deeg gekneed is van bloem en een klein beetje water perst het wormwiel het door een bronzen schijf met gaatjes. Alles aan de machine is zwaar gebouwd, de schijf is met een zware bronzen ring vastgedraaid op de stalen pijp.

De vorm van de gaatjes in de schijf bepaalt de vorm van de pasta die eruit komt. Er is ook een schijf voor rioolpijpenpasta: cannelloni. Een apart voorzetstuk kan pasta die eruit komt in stukjes snijden als het geen lange slierten moeten zijn, elleboogjes kunnen ook.

De machine, die Lillodue wordt genoemd, is gebouwd door Bottene in Marane Vicentino. Een metaalbewerkersfamilie die al een eeuw pastawerktuigen maakt voor restaurants en huishoudens. Dit machientje (niet te tillen, maar ze vinden het een kleintje, zie www.bottene.net) is gemaakt voor huishoudelijk gebruik. Maar dan wel in Italië waar grote gezinnen de hele dag pasta eten. De Nederlandse importeur Paul van Raalten denkt niet dat hij er veel aan particulieren kan verkopen. Wel aan kleine restaurants. Een Nederlandse chef heeft er een. De culinaire keetschopper Arjan Smit van de Pronckheer in Cothen:

„Het is een supermachine, we draaien er veel pasta mee à la minute. Zodra iemand bestelt wordt het gedraaid in alle soorten en maten.” Marsepein voor desserts maakt Smit er ook mee. Het ding inspireert tot vindingen en knoeien. Pasta van bloem, tomatenpuree en ansjovis.

Het enige wat jammer is aan deze machine: je hebt hem voor gebruik in huis niet dringend nodig. Dan is bijna 1.600 euro, wat echt niet veel is voor zo een degelijk apparaat waar veel machinebankwerkerhandwerk in zit, misschien bezwaarlijk.

Zeven kinderen nemen, dan kan het. Bottene maakt trouwens nog zo iets geweldigs. Zonder snoer en voor nog geen 300 euro. Volgende week op deze plek nog een keer pasta maken.

Wouter Klootwijk

Meer informatie opwww.vanraaltenimport.com