Yoghurtfabriek

Herfstvakantie is een fijn excuus om zomaar wat aan te rommelen in de keuken. Natuurlijk, dan mislukt er weleens wat, en het kan zomaar gebeuren dat je goede spullen vernacheld in de vuilnisbak belanden. Pijnlijk, inderdaad. Maar bedenk vooral dat ze niet voor niets zijn gestorven. Op een dag verrijzen diezelfde ingrediënten uit hun as tot iets moois. Van elke mislukking leer je immers. En op een dag gaat het wél goed.

Zo hebben alle pakken zure melk die ik in het verleden door de gootsteen heb gespoeld, postuum een duidelijk doel gekregen. Ze zijn geofferd om de schepping mogelijk te maken van de perfecte yoghurt. Nu, na al die onzalige yoghurts die maar niet wilden dikken, weet ik hoe het moet. Hoe lang de melk moet koken, hoe heet hij moet zijn wanneer je de yoghurtkweek toevoegt, hoe je ervoor zorgt dat hij dik wordt.

Het antwoord bevond zich al die tijd gewoon in mijn boekenkast, nota bene in een boek dat ik bijna van kaft tot kaft heb nagekookt. Bijna, want de yoghurt uit het eerste Moro-kookboek (Kosmos) had ik nog nooit geprobeerd.

Hieronder het recept, uitgebreid met mijn persoonlijke bevindingen. De yoghurt is prettig lobbig en romig van smaak. Wij aten hem bij een risotto van quinoa (quinotto?) met amandelen, en als toetje, met honing en walnoten. Ik ga vanavond weer een verse voorraad maken. Nooit meer mislukte yoghurt. Kijk, daar doe je het voor.

Je hebt nodig:

2 liter volle melk

300 ml slagroom

150 ml yoghurt

Vul een grote pan voor niet meer dan tweederde met de melk. Breng die aan de kook, terwijl je geregeld roert om aankoeken en aanbranden te voorkomen. Draai de vlam zo laag dat de melk zachtjes suddert en blijf af en toe roeren.

Neem dan de pan van het vuur (ik sudderde de melk zolang als het duurt om de afwasmachine uit te ruimen) en giet de melk in een keramische of roestvrijstalen schaal. Voeg de room toe en roer goed. Laat afkoelen. Als je je vinger tien tellen in de melk kunt houden, mag je de yoghurt toevoegen en alles goed mengen. Bij te hete melk bestaat de kans dat de bacteriën van de yoghurtkweek doodgaan. Als hij niet heet genoeg is, duurt het opstijven een stuk langer. (Bij mij had zich een vel gevormd, dat ik er voor het toevoegen van de yoghurt met een schuimspaan afschepte.)

Bedek de schaal met huishoudfolie en zet hem onder een doek op een warme plaats. Laat hem acht uur staan om dik te worden. (Ik pakte hem in een slaapzak en liet hem zo een nacht staan.) De yoghurt is in de koelkast zo’n tien dagen houdbaar.

Vertel over jouw keukenexperimenten op www.nrcnext.nl/koken. Op nrc.tv maakt Janneke aardappels met paddestoelen uit de oven.