Late rozen en chocolade

tonyZou er meer herfstpoëzie zijn dan zomer- of lente-? De lente is zeker ook goed bezongen, maar in het najaar schieten je voortdurend allerlei regels te binnen. Dezer dagen is het Vestdijk vooral, die, dat weten veel mensen niet, behalve een enorme hoeveelheid romans en essays ook nog eens een verbluffende hoeveelheid poëzie produceerde. Niet iedereen houdt van die poëzie, ‘te cerebraal’ hoor je vaak, maar er zitten schitterende regels bij.

Regels waaraan je nu vaak denkt, nu alles duidelijk begint te dorren en terug te lopen, maar de rozen zo krachtig door bloeien – rozen lijken behalve in juni, vooral in september en oktober te gedijen. „Tuur niet te lang naar deze rozen Zij zijn te diep in ’t hart gewond”  dichtte Vestdijk, en je denkt dan vanzelf dat het over die late najaarsrozen gaat, die al nachtvorst hebben moeten meemaken, die stormen over zich heen voelden gaan en mederozen het te koud zagen hebben om die knop echt nog open te doen, maar zij, de bloeiers, doen het wel. Ondanks die verwonding, die iedereen die wat langer leeft wel opdoet.

Intussen dacht ik wat aan Vestdijk – bepaald geen smulpaap. Eerder zo’n man die gewoon eet omdat er gegeten moet worden. Ik ben geen levende Vestdijk-concordantie, zoals sommige mensen wel, maar voor wat het waard is: er schiet me niets smakelijks te binnen uit zijn werk. Ik herinner me alleen maar dat hij in zijn verrukkelijke herinneringenboek Gestalten tegenover mij schrijft hoe een van zijn vrienden – Roland Holst? ik heb het boek niet bij de hand – zijn ‘compagne’ Ans Koster altijd een cijfer gaf voor haar chocolademousse. Vaak een onvoldoende, omdat er ‘stukjes’ in zaten.

Chocolat mousse. Ach. Ook al zoiets dat geheimzinnig genoeg uit zicht is geraakt, al lang verdreven door de tiramisu die zelf al weer tamelijk vieux jeu is. Reden te meer om tóch chocolademousse te maken zou ik zeggen. En er crème fraîche bij te serveren, dat is zó veel lekkerder dan slagroom, daar wordt alles veel te zoet van. En om het hedendaags te houden, maken we de mousse van ‘slaafvrije’ chocolade.

Chocola waar geen slavernij te pas is gekomen bij de productie. Tony’s Chocolonely chocola, bij alle natuurvoedingszaken en organic-winkels enz. te krijgen, maar ook bij grote Jumbo supermarkten. Op de website zijn verkoopadressen te vinden, en je kunt die chocola ook bestellen. Het is trouwens niet alleen braaf om ‘m te kopen, het is echt lekkere pure chocola , met tenminste 72 procent cacao. Wat willen we nog meer?

Chocolat mousse met crème fraîche (voor 4 personen)

  • 1 plak pure Tony’s chocolonely of 200 g bittere chocola met tenminste 70 % cacao
  • 4 el suiker
  • 4 eieren
  • klontje boter
  • 2 el port
  • evt. 25 g amandelsnippers
  • potje crème fraîche

Smelt de repen chocola met de port in een kom boven een pan kokend water (au bain Marie). Splits de eieren. Voeg, goed roerend, één voor één de eierdooiers bij de chocola, met een klontje boter. Denk eraan dat de bodem van de kom niet ín het water hangt, dan gaat de massa koken en dat mag niet, langzaam binden is de bedoeling. Zet opzij.

Sla de eiwitten stijf met de suiker. Meng het eiwit met een spatel door het wat afgekoelde chocolademengsel en zet in de ijskast. Strooi eventueel even gebakken amandelsnippers over de chocolat mousse en serveer er crème fraîche bij.