Paus lokt gehuwde anglicaanse priesters

Paus Benedictus XVI wil getrouwde anglicaanse priesters dispensatie geven voor het celibaat, waardoor ze als gehuwde geestelijken ook hun ambt kunnen uitoefenen binnen de Rooms-Katholieke Kerk.

Dat blijkt uit een gisteren door het Vaticaan gepresenteerde apostolische constitutie, een pauselijke afkondiging van een kerkelijk besluit. Benedictus geeft anglicaanse geestelijken en gelovigen zo de mogelijkheid terug te keren naar de Rooms-Katholieke Kerk. Binnen de Anglicaanse Kerk wordt verdeeld gereageerd op het aanbod.

Een traditionalistische fractie binnen de Anglicaanse Kerk had in 2007 in Rome een verzoek tot terugkeer ingediend. De groep is het niet eens met moderniseringen binnen de Anglicaanse Kerk, zoals het toelaten van vrouwen als geestelijken, het inzegenen van homohuwelijken en het tolereren van openlijk homoseksuele bisschoppen. Het besluit van Benedictus past in het kader van zijn inspanningen om alle christelijke kerken te verenigen.

Hoeveel traditionalistische anglicanen gebruik willen maken van de terugkeerregeling is onduidelijk. Volgens de traditionalisten zelf gaat het om een half miljoen gelovigen en geestelijken, onder wie dertig tot vijftig bisschoppen. Voor de bisschoppen geldt de celibaat-uitzondering overigens niet.

De roomse uitnodiging heeft tot verdeelde reacties geleid binnen de Anglicaanse Kerk. Aartsbisschop Rowan Williams liet gisteren zijn irritatie blijken over het feit dat hij pas vlak van tevoren op de hoogte was gesteld. Tegelijk liet hij weten dat het voorstel van het Vaticaan „niet moet worden beschouwd als een vorm van zieltjes winnen”, omdat anglicanen Rome hadden beschuldigd van „stroperij”. De bisschop van Fulham, John Broadhurst, verwelkomde de aankondiging. Hij verzet zich al geruime tijd tegen de wijding van vrouwen tot bisschop.

De Anglicaanse Kerk ontstond in 1534, toen koning Hendrik VIII van het Vaticaan geen toestemming kreeg om te scheiden van Catharina van Aragon om te hertrouwen met Anna Boleyn. Hendrik leidde daarop zelf een scheuring en plaatste zich aan het hoofd van de Church of England, formeel nog altijd de staatskerk in Groot-Brittannië. Hoewel de Anglicaanse Kerk dicht bij de moederkerk is gebleven, is ze over het algemeen liberaler dan het Vaticaan.

Commentaar: pagina 7