Overspel als noodlotsdrama

Partir Regie: Catherine Corsini. Met: Kristin Scott Thomas,Sergi López.In: 15 bioscopen***

Elke filmmaker wil tenminste één keer in zijn leven een heus, klassiek liefdesdrama maken, zegt regisseur Catherine Corsini in de begeleidende persmap van Partir. Het klassieke vertelschema van deze degelijke, maar niet direct opwindende film – vrouw in kil, ingedut huwelijk, valt voor aardse, gepassioneerde minnaar met de nodige tragische consequenties van dien – is dus precies zo bedoeld. Maar dat maakt deze film niet minder voorspelbaar.

Voor fijnproevers zitten in Partir (en in de filmmuziek) veel verwijzingen verborgen naar het werk van François Truffaut, maar de film staat toch ook op zichzelf. De Britse actrice Kristin Scott Thomas heeft inmiddels een imposante parallelle carrière opgebouwd in Frankrijk, waar ze onder meer te zien was in de verrassingshit van vorig jaar Il y a longtemps que je t’aime . Haar rol in Partir is enigszins vergelijkbaar met die vorige film: ook hier is ze te zien als een ogenschijnlijk keurige, ingetogen dame, die niet blijkt terug te deinzen voor een radicale keuze, die haar leven compleet overhoop gooit. Ze speelt Suzanne, de vrouw van een chirurg, die valt voor de klusjesman van Spaanse afkomst Ivan (Sergi López, die vrijwel altijd dit soort ruwe bolsters speelt). Ze worden verliefd, maar veel chemie hebben de acteurs niet met elkaar.

De vrouw biecht alles op aan haar man en doet een poging Ivan uit haar hoofd te zetten. Als dat mislukt laat ze alles achter om met Ivan een nieuw leven op te bouwen. De consequenties zijn groot, want haar man zet alles in het werk om haar nieuwe leven te dwarsbomen: hij blokkeert hun bankrekeningen, en gebruikt zijn contacten onder notabelen van de stad om te zorgen dat Ivan en Suzanne nergens meer aan de bak kunnen komen. Dat is ook meteen het grootste probleem van Partir. Deze chirurg is zo rancuneus en hardvochtig, dat er van enige morele spanning geen sprake meer is.