Mama is niet thuis

Nederland worstelt met problemen als wachtlijsten in de kinderopvang.

Franse studenten schieten ouders te hulp door te babysitten na school.

In Nederlandse ogen vormt de Franse naschoolse opvang een luxeprobleem: alle leerlingen van basis- en voortgezet onderwijs blijven in principe tot 16.30 uur op school, waar ze ook nog eens tussen de middag gezamenlijk een verantwoorde (door diëtisten samengestelde) warme maaltijd gebruiken.

Al vóór 8 uur ’s morgens kan men op school terecht – daar wordt de term kinderopvang niet voor gebruikt, het hoort allemaal bij het normale schoolpatroon. Ouders dragen uitsluitend bij aan de kosten voor de maaltijd. Sport en cultuur vallen eveneens onder het normale lesprogramma, zodat geen groep buiten de boot valt als zij die traditie niet van huis uit heeft meegekregen; tegelijkertijd ontlast het ouders van het van hot naar haar rijden om maar niets te missen van al die ‘buitenschoolse activiteiten’, zoals ze in Nederland genoemd worden.

Omdat zelfs dat tijdstip van 16.30 uur voor de meestal fulltime werkende ouders nog steeds te vroeg is, ontstond vorig jaar een initiatief vanuit studenten in de grote steden om in dat gat in de markt te springen en zich als babysit aan te bieden, vanaf het uitgaan van de school tot het moment dat de ouders thuis komen. De studenten verplichten zich het kind of de kinderen op te halen, ze naar huis te brengen, daar met ze te spelen en/of huiswerk te maken, ze eventueel ook eten te geven – een warme maaltijd hebben ze immers op school gehad – totdat de ouders zich weer melden.

Dit initiatief werd zo’n succes dat nu sommige universiteiten en gemeenten het hebben overgenomen en officiële speed datings organiseren waar ouders en studenten aan elkaar gekoppeld worden, met een officiële registratie als werknemer (blijkbaar verplicht in Frankrijk) à raison van 8 euro per uur. Of dat bedrag nog ergens in het systeem vergoed wordt of bij de belastingaangifte aftrekbaar is, is mij onbekend, maar de belangstelling van ouders én studenten was overweldigend, melden de media.

Hoewel ik mij realiseer dat het schooltijdenschema in Nederland anders ligt dan in Frankrijk in verband met verschillende visies op binnen- en buitenschoolse activiteiten (waar trouwens ook best meer over gediscussieerd zou mogen worden), verdient dit studenteninitiatief wellicht navolging in Nederland, waar men nog steeds met wachtlijsten en slecht aansluitende vormen van naschoolse kinderopvang lijkt te worstelen.

Mirjam Hommes is cultuurhistorica en publicist. Ze woont in Frankrijk.