Ik besloot maar geen babypaniek te hebben

In hun columns waren nrc.next-lezers sceptisch over een kunstmatige verlenging van de vruchtbaarheid.

Deze vrouw uit Manhattan koos er juist bewust voor.

We zitten op de reusachtige boomstronk van een eik in The Cloisters, een park op het noordelijke puntje van Manhattan. Het licht wordt weerkaatst door de Hudson en schittert door de bladeren. Hij lijkt nerveus. We zijn al bijna een jaar samen en ik vraag me af of hij me misschien een aanzoek wil gaan doen. In plaats daarvan ontwijkt hij mijn blik. Stilte. Dan draait hij zich naar me toe en zegt dat hij niet met mij verder wil. En met die woorden vervaagt in één klap alles wat ik me bij onze toekomst had voorgesteld: de witte jurk, de loft en een paar spetterende kinderen in een zwembadje.

„Sorry dat ik je tijd heb verspild”, zegt hij.

En daarmee is het afgelopen.

Toen we elkaar ontmoetten was ik 31. Een serieuze relatie die zou uitmonden in een huwelijk was wel iets wat ergens in mijn achterhoofd speelde, maar ik had geen haast en was vooral gefocust op mijn carrière. Hoewel ik wist dat deze relatie voor mij niet de juiste was, maakte ik er geen einde aan omdat ik bang was dat ik misschien nooit meer iemand zou krijgen.

Nadat Alex de relatie had verbroken had ik het gevoel dat ik in een draaikolk zat aan de rand van een razendsnelle sociale stroming. Als ik zojuist een jaar had geïnvesteerd in een relatie die nergens toe leidde, hoeveel tijd zou ik dan moeten steken in een relatie die wel toekomst had? Ik wist al mijn leven lang dat ik moeder wilde worden, maar nu voelde ik hoe Moeder Natuur ongeduldig met haar voet op de grond tikte. Haar geduld was niet oneindig.

In het zelfde jaar verscheen Creating a Life: What Every Woman Should Know About Having a Baby and Career. In dit boek vertelt de Sylvia Ann Hewlett, een babyboomer, schrikbarende verhalen over de feministische pioniersvrouwen van haar generatie, die het krijgen van kinderen hadden uitgesteld tot later in hun leven en daardoor de grootste moeite hadden om zwanger te worden. Ze wilde de volgende generatie waarschuwen om niet dezelfde fout te maken. De hippe onafhankelijke carrièrevrouwen die in Sex and the City waren vereeuwigd, konden maar beter hun Manolo Blahnik-schoenen uitschoppen en normaal gaan doen, als ze tenminste ooit nog moeder wilden worden.

Het boek kwam aan als een stoot onder mijn onzwangere gordel. Haar betoog drukte precies op de pijnpunten van mijn eigen situatie en maakte me nog bezorgder over mijn liefdesleven en mijn biologische klok.

Totdat ik mij realiseerde dat zij een aantal belangrijke punten liet liggen en haar boek vooral leek te appelleren aan een nostalgisch verlangen naar een eenvoudiger tijd, toen mannen nog mannen waren en vrouwen thuisbleven om voor de kinderen te zorgen. Want ook al hebben vrouwen van boven de 35 minder kans om zwanger te worden en vergroten oudere eicellen de kans op genetische afwijkingen en miskramen, medisch gezien zijn de risico’s van het krijgen van een kind op latere leeftijd aanmerkelijk verminderd door ontwikkelingen als niet-invasieve screening en diagnostische zwangerschapstests. We hebben meer mogelijkheden dan ooit.

Terwijl ik mij dat realiseerde, kalmeerde mijn ‘babypaniek’ en besloot ik rationeel te blijven en op onderzoek uit te gaan. Ik heb de innovatiefste en recentste technologieën voor vrouwen aan de grens van hun vruchtbaarheid verkend. In mijn persoonlijke zoektocht heb ik allerlei verschillende scenario’s overwogen, om te kijken welke paste. Alleenstaand moederschap, gezamenlijk ouderschap met een vriend die geen partner is, adoptie – en ja, zelfs de keuze voor een niet zo perfecte liefde. Na Alex kwamen en gingen Jacob, Ted en andere tijdelijke geliefden.

Nu ben ik bijna veertig en ben ik klaar voor de volgende fase. Mijn eicellen zijn ingevroren en als ik ooit niet langer op natuurlijke wijze zwanger kan worden, zal ik ze misschien samen met mijn geliefde gebruiken om een kind te maken waaraan we beiden biologisch verwant zijn. Ik blijf zoeken naar een ideale geliefde, maar ik ben klaar voor de stap om liefde en voortplanting te scheiden.

Rachel Lehmann-Haupt is een Amerikaanse schrijfster en journaliste. Onlangs verscheen haar boek ‘Baby op bestelling, zoektocht van een uitstelmoeder’.