Goeie mop is goud, man

Ik heb het afgelopen jaar iedere week mijn column geschreven, ook in de vakanties. En omdat ik daar erg tevreden over ben en voortdurend reacties krijg van lezers die mij vertellen hoe goed ik ben, verwacht ook dit jaar weer een flinke bonus.

Dat begrijpen ze gelukkig goed op de redactie van nrc.next, omdat ze weten dat wanneer ze mij geen bonus zouden geven, ik zo ben verdwenen. Nu krijgen ze die zelf ook, dus we hoeven elkaar niets te verwijten. En laten we eerlijk zijn, zonder mij zou het niet half zo goed gaan met het bedrijf, want dan las iedereen natuurlijk de Sp!ts – waarschijnlijk omdat ik er in schreef.

Tot zover het sprookje. De werkelijkheid is gekker. De Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs heeft dit jaar alvast 23.000.000.000 dollar aan bonussen gereserveerd omdat het zo goed gaat met de instelling. Er schuiven daar 30.000 mensen met stapels papier en als je dat doet met het geld van een ander, kun je er dus ook sneller bij.

Nu bleek er al een poosje een financiële crisis gaande waarbij naar verluidt dezelfde bank een handje had geholpen door met van die nullen te strooien. Dus om nou 23.000.000.000 dollar zakgeld uit te delen, dat vonden veel mensen overdreven.

Daar was Lloyd C. Blankfein, de baas van de bank, het gelukkig ook mee eens. Hij noemde de ergernissen over de beloningen „begrijpelijk en gepast”. Vervolgens ging hij ze natuurlijk wel uitbetalen want zijn personeel was immers op eigen kracht uit het financiële dal geklauterd, en wie presteert mag verwend worden.

Je kunt ze niet eerst voor rot schelden omdat ze er een potje van hebben gemaakt om ze vervolgens voor rot te schelden als ze het hebben opgelost. Die 23.000.000.000 dollar, dat kon niet anders, zei Blankfein, anders zouden zijn jongens ergens anders papieren gaan schuiven.

Dus zo werkt dat: eerst een crisis creëren, dan doen alsof je hem oplost, om je daar dan zelf rijkelijk voor te belonen – omdat het niet anders kan.

Wel een goeie mop.