Gedrocht met de tuttige toon van 'n meisjesroman

Ignacio Martínez de Pisón: Melktanden. Vertaald door Dorotea ter Horst. Signatuur, 406 blz. € 22,95 *

De even bizarre als ongemakkelijke foto op de kaft van het boek klopt: een kleine jongen in een fascistenuniformpje brengt de Romeinse groet. Dat is, in de net vertaalde roman Melktanden van de Spaanse schrijver Ignacio Martínez de Pisón, de kleine Juan die elk jaar met grootvader Raffaele meegaat naar de herdenking van de gevallenen in de Burgeroorlog. Niet van alle gevallenen: alleen de Italiaanse, die aan de zijde van Franco streden tegen het rode gevaar. In Melktanden worden de wederwaardigheden verteld van de familie Cameroni.

Ignacio Martínez de Pisón schreef een respectabel oeuvre bij elkaar, waaruit drie jaar geleden de imposante roman De tijd van de vrouwen werd vertaald. Ook een familiesaga, maar met drie zusters in de hoofdrol. Martínez de Pisón betoonde zich er een kundig schrijver, die je al lezende steeds meer bewonderde. Nergens werden de drie zusters clichématig.

Het verschil met Melktanden kon niet groter zijn. Niet alleen omdat de schrijver nu plots geen gemeenplaats lijkt te schuwen, maar vooral omdat het verhaal verteld wordt op de tuttig-inlevende toon van de meisjesroman, waarin alles met naam en toenaam moet worden uitgelegd.

Hoe een auteur na een schitterend boek als De tijd van de vrouwen een gedrocht als Melktanden kan schrijven, is het raadsel van de literatuur. Lees daarom zijn eerder vertaalde boek, mijd dit tweede en hoop op het derde.

Ger Groot