XMRV-virus en chronische vermoeidheid

Bij deze wil ik reageren op uw artikel van 10 oktober over het XMRV-virus als mogelijke veroorzaker van het chronische vermoeidheidssyndroom (`Net ontdekt XMRV-virus veroorzaakt misschien chronische vermoeidheid`).De reactie van professor Jos van der Meer, die u in dit artikel aan het woord laat, is op zijn minst cynisch te noemen. Samen met een aantal Nijmeegse gedragsdeskundigen heeft hij zijn hart verpand aan de werkzaamheid van cognitieve gedragstherapie bij dit ziektebeeld. In werkelijkheid komen de zwaardere gevallen van ME/CVS niet eens in aanmerking voor deze therapievorm.De diagnose ME/CVS is altijd omstreden geweest omdat bij lichamelijk en laboratoriumonderzoek geen afwijkingen te vinden waren (hoewel er wel sterke aanwijzingen zijn voor een aantal neurobiologische en immunologische stoornissen). Het onderzoek dat het toonaangevende tijdschrift de Science publiceert is een doorbraak. Bij gezonde mensen komt het virus in 4 procent en bij mensen met ME/CVS 67 procent van de gevallen voor. Artsen die tot nu toe dachten dat dit ziektebeeld tussen de oren zat, moeten zich nu zelf achter de oren krabben. Waar Van der Meer wel gelijk in heeft, is dat eerst het ziektemechanisme moet worden ontdekt om aan te tonen dat het XMRV-virus daadwerkelijk de veroorzaker is. Want het zou zomaar kunnen dat de immunologische stoornissen bij dit ziektebeeld de betreffende patiënten extra gevoelig maken voor dit virus. Dan is dit virus niet de oorzaak, maar het gevolg van het ziektebeeld.

Wetenschapsbijlage 10-10-09